๓. พาลวคฺควณฺณนา

[๒๒] ตติยสฺส ปฐเม อจฺจยํ อจฺจยโต น ปสฺสตีติ "อปรชฺฌิตฺวา อปรทฺธํ มยา"ติ อตฺตโน อปราธํ น ปสฺสติ อปรทฺธํ มยาติ วตฺวา ทณฺฑกมฺมํ อาหริตฺวา น ขมาเปตีติ อตฺโถ. อจฺจยํ เทเสนฺตสฺสาติ เอวํ วตฺวา ทณฺฑกมฺมํ อาหริตฺวา ขมาเปนฺตสฺส. ยถาธมฺมํ น ปฏิคฺคณฺหาตีติ "ปุน เอวํ น กริสฺสามิ, ขมถ เม"ติ วุจฺจมาโน อจฺจยํ อิมํ ยถาธมฺมํ ยถาสภาวํ น ปฏิคฺคณฺหาติ. "อิโต ปฏฺฐาย ปุน เอวรูปํ มา อกาสิ, ขมามิ ตุยฺหนฺ"ติ น วทติ. สุกฺกปกฺโข วุตฺตปฏิปกฺขนเยเนว เวทิตพฺโพ.

[๒๓] ทุติเย อพฺภาจิกฺขนฺตีติ อภิภวิตฺวา อาจิกฺขนฺติ, อภูเตน วทนฺติ. โทสนฺตโรติ อพฺภนฺตเร ปติฏฺฐิตโทโส. ๒- เอวรูโป หิ "นตฺถิ สมณสฺส โคตมสฺส