อาสาวรรค

๓. ตติยปณฺณาสก

๑๑. ๑. อาสาทุปฺปชหวคฺควณฺณนา

[๑๑๙] ตติยปณฺณาสกสฺส ปฐเม อาสาติ ตณฺหา. ทุปฺปชหาติ ทุจฺจชา ทุนฺนีหรา ๑- ลาภาสาย ทุปฺปชหภาเวน ๒- สตฺตา ทสปิ วสฺสานิ วีสติปิ สฏฺฐีปิ วสฺสานิ "อชฺช ลภิสฺสาม, เสฺว ลภิสฺสามา"ติ ราชานํ อุปฏฺฐหนฺติ, กสิกมฺมาทีนิ กโรนฺติ, อุภโต พฺยูฬฺหํ สงฺคามํ ปกฺขนฺทนฺติ, อชปถสงฺกุปถาทโย ปฏิปชฺชนฺติ, นาวาย มหาสมุทฺทํ ปวิสนฺติ. ชีวิตาสาย ทุปฺปชหตฺตา สมฺปตฺเต มรณกาเลปิ วสฺสสตชีวึ อตฺตานํ มญฺญนฺติ. โส กมฺมกมฺมนิมิตฺตาทีนิ ปสฺสนฺโตปิ "ทานํ เทหิ, ปูชํ กโรหี"ติ อนุกมฺปเกหิ วุจฺจมาโน "นาหํ มริสฺสามิ"จฺเจวํ ๓- อาสาย กสฺสจิ วจนํ น คณฺหาติ.

[๑๒๐] ทุติเย ปุพฺพการีติ ปฐมํ อุปการสฺส ๔- การโก. กตญฺญู กตเวทีติ เตน กตํ ญตฺวา ปจฺฉา การโก. เตสุ ปุพฺพการี "อิณํ เทมี"ติ สญฺญํ กโรติ, ปจฺฉา การโก "อิณํ ชีราเปมี"ติ ๕- สญฺญํ กโรติ.

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๘๗๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “อาสาวรรค”