๙. ปฐมปาปณิกสุตฺตวณฺณนา

[๑๙] นวเม ปาปณิโกติ อาปณิโก, อาปณํ อุคฺฆาเฏตฺวา ภณฺฑวิกฺกายกสฺส ๒- วาณิชสฺเสตํ อธิวจนํ. อภพฺโพติ อภพฺพชนภูโต. ๓- น สกฺกจฺจํ กมฺมนฺตํ อธิฏฺฐาตีติ ยถา อธิฏฺฐิตํ สุอธิฏฺฐิตํ โหติ, เอวํ สามํ อตฺตปจฺจกฺขํ กโรนฺโต นาธิฏฺฐาติ. ตตฺถ ปจฺจูสกาเล ปทสทฺเทน อุฏฺฐาย ทีปํ ชาเลตฺวา ภณฺฑํ ปสาเรตฺวา อนิสีทนฺโต ปุพฺพณฺหสมยํ น สกฺกจฺจํ กมฺมนฺตํ อธิฏฺฐาติ นาม. อยํ หิ ยํ โจรา รตฺตึ ภณฺฑํ หริตฺวา "อิทํ อมฺหากํ หตฺถโต วิสฺสชฺเชสฺสามา"ติ อาปณํ คนฺตฺวา อปฺปคฺเฆน เทนฺติ, ยํปิ พหู เวริโน มนุสฺสา รตฺตึ นคเร วสิตฺวา ปาโตว อาปณํ คนฺตฺวา ภณฺฑํ คณฺหนฺติ, ยํ ปน ๔- ชนปทํ คนฺตุกามา มนุสฺสา ปาโตว อาปณํ คนฺตฺวา ภณฺฑํ กิณนฺติ, ตปฺปจฺจยสฺส ลาภสฺส อสฺสามิโก อาปณิโก โหติ. ๕-

@๔ ฉ.ม.,อิ. ยํ วา ปน ๕ ฉ.ม.,อิ. อสฺสามิโก โหติ