ตโย ปาสาทา อเหสุนฺติ โพธิสตฺเต กิร โสฬสวสฺสุทฺเทสิเก ชาเต สุทฺโธทน- ราชา "ปุตฺตสฺส วสนกปาสาเท กาเรสฺสามี"ติ วฑฺฒกิโน สนฺนิปาตาเปตฺวา ภทฺทเกน นกฺขตฺตมุหุตฺเตน นวภูมิกตปริกมฺมํ ๑- กาเรตฺวา ตโย ปาสาเท การาเปสิ. เต สนฺธาเยตํ วุตฺตํ. เหมนฺติโกติอาทีสุ ยตฺถ สุขํ เหมนฺเต วสิตุํ, อยํ เหมนฺติ โกติ. อิตเรสุปิ เอเสว นโย. อยํ ปเนตฺถ วจนตฺโถ:- เหมนฺเต วาโส เหมนฺโต, ๒- เหมนฺตํ อรหตีติ เหมนฺติโก. อิตเรสุปิ เอเสว นโย.

ตตฺถ เหมนฺติโก ปาสาโท นวภูมิโก อโหสิ, ภูมิโย ปนสฺส อุณฺหอุตุคาหาปนตฺถาย นีจนีจา ๓- อเหสุํ. ตตฺถ ทฺวารวาตปานานิ สุผุสิตกวาฏานิ อเหสุํ นิพฺพิวรานิ. จิตฺตกมฺมมฺปิ กโรนฺตา ตตฺถ ตตฺถ ปชฺชลิเต อคฺคิกฺขนฺเธเยว อกํสุ. ภุมฺมตฺถรณํ ปเนตฺถ กมฺพลมยํ. ตถา สาณิวิตานนิวาสนปารุปนเวฐนานิ. วาตปานานิ อุณฺหคฺคาหาปนตฺถํ ทิวา วิวฏานิ รตฺตึ ปิหิตานิ โหนฺติ.

คิมฺหิโก ปญฺจภูมิโก อโหสิ. สีตอุตุคฺคาหาปนตฺถํ ปเนตฺถ ภูมิโย อุจฺจา อสมฺพาธา อเหสุํ. ทฺวารวาตปานานิ นาติสุผุสิตานิ สวิวรานิ สชาลานิ อเหสุํ. จิตฺตกมฺเม อุปฺปลานิ ปทุมานิ ปุณฺฑริกานิเยว อกํสุ. ๔- ภุมฺมตฺถรณํ ปเนตฺถ ทุกฺกูลมยํ, ตถา สาณิวิตานนิวาสนปารุปนเวฐนานิ. วาตปานสมีเปสุ เจตฺถ นว จาฏิโย ฐเปตฺวา อุทกสฺส ปูเรตฺวา นีลุปฺปลาทีหิ ๕- สญฺฉาเทนฺติ. เตสุ เตสุ ปเทเสสุ อุทกยนฺตานิ กโรนฺติ, เยหิ เทเว วสฺสนฺเต วิย อุทกธารา นิกฺขมนฺติ. อนฺโตปาสาเท ตตฺถ ตตฺถ กลลปูรา โทณิโย ฐเปตฺวา ปญฺจวณฺณานิ ปทุมานิ โรปยึสุ. ปาสาท- มตฺถเก สุกฺขมหึสจมฺมํ พนฺธิตฺวา ยนฺเตหิ ๖- ปริวฏฺเฏตฺวา ยาว ฉทนปิฏฺฐิยา ปาสาเณ อาโรเปตฺวา เยหิ เทเว วสฺสนฺเต วิย อุทกธารา นิกฺขมนฺติ. สทฺโท เมฆคชฺชิตํ วิย โหติ. ๗- ทฺวารวาตปานานิ ปเนตฺถ ทิวา ปิหิตานิ โหนฺติ รตฺตึ วิวฏานิ.

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๑,๐๑๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “สุขุมาลสูตร”