ปริโยสานฺหิ นิพฺพานํ เอสา กถิกสณฺฐิตีติ.

สาตฺถํ สพฺยญฺชนนฺติ ยสฺส หิ ยาคุภตฺตอิตฺถีปุริสาทิวณฺณนานิสฺสิตา เทสนา โหติ, น โส สาตฺถํ เทเสติ. ภควา ปน ตถารูปํ เทสนํ ปหาย จตุสติปฏฺฐานาทิ- นิสฺสิตํ เทสนํ เทเสติ. ตสฺมา "สาตฺถํ เทเสตี"ติ วุจฺจติ. ยสฺส ปน เทสนา เอกพฺยญฺชนาทิยุตฺตา วา สพฺพนิโรธพฺยญฺชนา วา สพฺพวิสฏฺฐสพฺพนิคฺคหิต- พฺยญฺชนา วา, ตสฺส ทมิฬกิรายตกโยนกาทิมิลกฺขานํ ภาสา วิย พฺยญฺชน- ปาริปูริยา อภาวโต อพฺยญฺชนา นาม เทสนา โหติ. ภควา ปน:-

"สิถิลํ ธนิตญฺจ ทีฆรสฺสํ ลหุกํ ครุกญฺจ นิคฺคหีตํ

สมฺพนฺธํ ววฏฺฐิตํ วิมุตฺตํ ทสธา พฺยญฺชนพุทฺธิยา ปเภโท"ติ

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๑,๐๘๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “เวนาคสูตร”