@ขุ.อุ. ๒๕/๑๔/๑๐๗ สกฺการสุตฺต ๓ ฉ.ม.,อิ. หตลาภสกฺการา วตฺตปฏิปตฺตึ กตฺวา เตสํ ปตฺเต ภตฺตํ ภุญฺชิตฺวา อาหริตุํ สกฺกา. รุจฺจติ เต เอตสฺส กิริยา"ติ. ๑- ยงฺกิญฺจิ กตฺวา อาหริตฺวาว ๒- โน เทหีติ. เตนหิ มํ ทิสฺวา อปสฺสนฺตา วิย ภเวยฺยาถาติ ปริพฺพาชกานํ สญฺญํ ทตฺวา ทุติยทิวเส ปาโตว อุฏฺฐาย คิชฺฌกูฏมหาวิหารํ คนฺตฺวา ทิฏฺฐทิฏฺฐานํ ภิกฺขูนํ ปญฺจปติฏฺฐิเตน ปาเท วนฺทิ. ภิกฺขู อาหํสุ "อญฺเญ ปริพฺพาชกา ถทฺธา ๓- ผรุสา, อยํ ปน สทฺโธ ภวิสฺสติ ปสนฺโน"ติ. ภนฺเต ตุเมฺห ญตฺวา ยุตฺตฏฺฐานสฺมึเยว ปพฺพชิตา, มยํ ปน อนุปธาเรตฺวา อติตฺเถเนว ปกฺขนฺตา อนิยฺยานิกมคฺเค วิจรามาติ. โส เอวํ วตฺวา ทิฏฺฐทิฏฺเฐ ภิกฺขู ปุนปฺปุนํ วนฺทติ, นฺหาโนทกาทีนิ ปฏิยาเทติ, ทนฺตกฏฺฐํ กปฺปิยํ กโรติ, ปาเท โธวติ มกฺเขติ, อติเรกภตฺตํ ลภิตฺวา ภุญฺชติ.

ตํ อิมินา นีหาเรน วสนฺตํ เอโก มหาเถโร ทิสฺวา "ปริพฺพาชก ตฺวํ สทฺโธ ปสนฺโน, กึ น ปพฺพชิสฺสสี"ติ. ๔- โก มํ ภนฺเต ปพฺพาเชสฺสติ. มยญฺหิ จิรกาลํ ภทนฺตานํ ปจฺจตฺถิกา หุตฺวา วิจริมฺหาติ. เถโร "สเจ ตฺวํ ปพฺพชิตุกาโม, อหํ ตํ ปพฺพาเชสฺสามี"ติ วตฺวา ปพฺพาเชสิ. โส ปพฺพชิตกาลโต ปฏฺฐาย นิรนฺตรํ วตฺตปฏิวตฺตํ อกาสิ. อถ นํ เถโร วตฺเต ปสีทิตฺวา นจิรสฺเสว อุปสมฺปาเทสิ. โส อุโปสถทิวเส ภิกฺขูหิ สทฺธึ อุโปสถคฺคํ ปวิสิตฺวา ภิกฺขู มหนฺเตน อุสฺสาเหน ปาติโมกฺขํ ปคฺคณฺหนฺเต ทิสฺวา "อิเม ๕- อิมินา นีหาเรน โอสาเรตฺวา โอสาเรตฺวา ลาภํ ๖- ขาทนฺติ, กติปาเหน หริสฺสามี"ติ จินฺเตสิ. โส ปริเวณํ คนฺตฺวา อุปชฺฌายํ วนฺทิตฺวา "ภนฺเต กินฺนาโม อยํ ธมฺโม"ติ ปุจฺฉิ. ปาติโมกฺโข นาม อาวุโสติ. อุตฺตมธมฺโม เอส ภนฺเต ภวิสฺสตีติ. อาม อาวุโส, สกลสาสนสนฺธารณี อยํ สิกฺขาติ. ภนฺเต สเจ เอส สิกฺขาธมฺโม อุตฺตโม, อิมเมว ปฐมํ คณฺหามีติ. คณฺหาวุโสติ เถโร สมฺปฏิจฺฉิ. โส คณฺหนฺโต ปริพฺพาชเก ปสฺสิตฺวา "กีทิสํ อาจริยา"ติ ปุจฺฉิโต "อาวุโส มา จินฺตยิตฺถ, กติปาเหน

@๒ ฉ.ม. อาหริตฺวา จ ๓ ฉ.ม.,อิ. จณฺฑา ๔ ฉ.ม. ปพฺพชสีติ