@๕ ฉ.ม. อยํ ปาโฐ น ทิสฺสติ ๖ ฉ.ม. โลกํ. เอวมุปริปิ อาหริสฺสามี"ติ วตฺวา นจิรสฺเสว อุคฺคณฺหิตฺวา อุปชฺฌายํ อาห "เอตฺตกเมว ภนฺเต อุทาหุ อญฺญํปิ อตฺถี"ติ. เอตฺตกเมว อาวุโสติ.

โส ปุนทิวเส ยถานิวตฺถปารุโตว คหิตนีหาเรเนว ปตฺตํ คเหตฺวา คิชฺฌกูฏา นิกฺขมฺม ปริพฺพาชการามํ อคมาสิ. ปริพฺพาชกา ทิสฺวา "กีทิสํ อาจริย, นาสกฺขิตฺถ มญฺเญ อาวฏฺฏนิมายํ อาหริตุนฺ"ติ ตํ ปริวารยึสุ. มา จินฺตยิตฺถ อาวุโส, อาหฏา เม อาวฏฺฏนิมายา, อิโต ปฏฺฐาย อมฺหากํ ลาภสกฺกาโร มหา ภวิสฺสติ. ตุเมฺห อญฺญมญฺญํ สมคฺคา โหถ, มา วิวาทํ อกตฺถาติ. สเจ เต อาจริย สุคฺคหิโต, ๑- อเมฺหปิ ตํ วาเจหีติ. โส อาทิโต ปฏฺฐาย ปาติโมกฺขํ โอสาเรสิ. อถ เต สพฺเพปิ "เอตฺถ โภ นคเร วิจรนฺตา สมณสฺส โคตมสฺส อวณฺณํ กเถสฺสามา"ติ อนุคฺฆาฏิเตสุเยว นครทฺวาเรสุ ทฺวารสมีปํ คนฺตฺวา วิวเฏน ทฺวาเรน สพฺพปฐมํ ปวิสึสุ. เอวํ สลิงฺเคเนว อปกฺกนฺตํ ตํ ปริพฺพาชกํ สนฺธาย "สรโภ นาม ปริพฺพาชโก อจิรปกฺกนฺโต โหตี"ติ วุตฺตํ

ตํ ทิวสํ ปน ภควา ปจฺจูสสมเย โลกํ โวโลเกนฺโต อิมํ อทฺทส "อชฺช สรโภ ปริพฺพาชโก นคเร วิจริตฺวา ปกาสนียกมฺมํ กริสฺสติ, ติณฺณํ รตนานํ อวณฺณํ กเถนฺโต วิสํ สิญฺจิตฺวา ปริพฺพาชการามํ คมิสฺสติ, อหํปิ ตตฺเถว คมิสฺสามิ, จตสฺโสปิ ปริสา ตตฺเถว โอสริสฺสนฺติ. ตสฺมึ สมาคเม จตุราสีติปาณสหสฺสานิ อมตปานํ ปิวิสฺสนฺตี"ติ. ตโต "ตสฺส โอกาโส โหตุ, ยถารุจิยา อวณฺณํ ปตฺถรตู"ติ จินฺเตตฺวา อานนฺทตฺเถรํ อามนฺเตสิ "อานนฺท อฏฺฐารสสุ มหาวิหาเรสุ ภิกฺขุสํฆสฺส มยา สทฺธึเยว ปิณฺฑาย จริตุํ อาโรเจหี"ติ. เถโร ตถา อกาสิ. ภิกฺขู ปตฺตจีวรมาทาย สตฺถารเมว ปริวารยึสุ. สตฺถา ภิกฺขุสํฆํ อาทาย ทฺวารคามสฺมึเยว ๒- ปิณฺฑาย จริ. สรโภปิ ปริพฺพาชเกหิ สทฺธึ นครํ ปวิฏฺโฐ ตตฺถ ตตฺถ ปริสคณมชฺเฌ ราชทฺวาเร อมจฺจทฺวาเร ๓- วีถิจตุกฺกาทีสุ จ