สตฺถา เตสํ อนตฺตมนภาวํ ญตฺวา อภิภุํ ภิกฺขุํ เอตทโวจ "อุชฺฌายนฺติ โข เต พฺราหฺมณ พฺรหฺมา จ พฺรหฺมปริสา จ พฺรหฺมปาริสชฺชา จ. เตนหิ ตฺวํ พฺราหฺมณ ภิยฺโยโส มตฺตาย สํเวเชหี"ติ. เถโร สตฺถุ วจนํ สมฺปฏิจฺฉิตฺวา อเนกวิหิตํ อิทฺธิวิกุพฺพนํ กตฺวา สหสฺสีโลกธาตุํ สเรน วิญฺญาเปนฺโต "อารมฺภถ นิกฺกมถา"ติ ๕- คาถาทฺวยํ อภาสิ. กึ ปน กตฺวา เถโร สหสฺสีโลกธาตุํ วิญฺญาเปสีติ? นีลกสิณนฺตาว สมาปชฺชิตฺวา สพฺพตฺถ อนฺธการํ ผริ, ๖- ตโต "กิมิทํ อนฺธการนฺ"ติ สตฺตานํ อาโภเค อุปฺปนฺเน อาโลกํ ทสฺเสติ. "กึ อาโลโก อยนฺ"ติ วิจินนฺตานํ อตฺตานํ ทสฺเสสิ, สหสฺสจกฺกวาเฬ เทวมนุสฺสา อญฺชลึ

@๓ ฉ.ม.,อิ. จิรสฺสญฺจ ๔ ม. สยญฺจ กถํ

@๕ สํ.ส. ๑๕/๑๘๕/๑๘๘ อรุณวตีสุตฺต ๖ สี.,อิ. ปตฺถริ ปคฺคเหตฺวา ๑- เถรํเยว นมสฺสมานา อฏฺฐํสุ. เถโร "มหาชโน มยฺหํ ธมฺมํ เทเสนฺตสฺส สรํ สุณาตู"ติ อิมา คาถาโย อภาสิ. สพฺเพ โอสฏาย ปริสาย มชฺเฌ นิสีทิตฺวา ธมฺมํ เทเสนฺตสฺส วิย สทฺทํ อสฺโสสุํ. อตฺโถปิ เนสํ ปากโฏ อโหสิ.

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๑,๑๔๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “จูฬนีสูตร”