อถโข ภควา สทฺธึ เถเรน อรุณวตึ ปจฺจาคนฺตฺวา ปิณฺฑาย จริตฺวา ปจฺฉาภตฺตํ ปิณฺฑปาตปฏิกฺกนฺโต ภิกฺขุสํฆํ ปุจฺฉิ "ปสฺสถ ๒- โน ตุเมฺห ภิกฺขเว อภิภุสฺส ภิกฺขุโน พฺรหฺมโลเก ฐิตสฺส คาถาโย ภาสมานสฺสา"ติ. เต "อาม ภนฺเต"ติ ปฏิชานิตฺวา สุตภาวํ อาวีกโรนฺตา ตเทว คาถาทฺวยํ อุทาหรึสุ. สตฺถา "สาธุ สาธู"ติ สาธุการํ ทตฺวา เทสนํ นิฏฺฐเปสิ. ๓- เอวํ ตาว อิทํ สุตฺตํ อิโต เอกตึสกปฺปมตฺถเก สิขินา ภควตา กถิตํ.

อมฺหากํ ปน ภควา สพฺพญฺญุตํ ปตฺวา ๔- ปวตฺติตปวรธมฺมจกฺโก สาวตฺถึ อุปนิสฺสาย เชตวเน วิหรนฺโต เชฏฺฐมูลมาสปุณฺณมีทิวเส ๕- ภิกฺขู อามนฺเตตฺวา อิมํ อรุณวตึ สุตฺตํ ปฏฺฐเปสิ. อานนฺทตฺเถโร วีชนึ คเหตฺวา วีชมาโน ๖- ฐิตโกว อาทิโต ปฏฺฐาย ยาว ปริโยสานา เอกพฺยญฺชนํปิ อหาเปตฺวา สกลสุตฺตนฺตํ อุคฺคณฺหิ. โส ปุนทิวเส ปิณฺฑปาตปฏิกฺกนฺโต ทสพลสฺส วตฺตํ ทสฺเสตฺวา อตฺตโน ทิวาวิหารฏฺฐานํ คนฺตฺวา สทฺธิวิหาริกนฺเตวาสิเกสุ วตฺตํ ทสฺเสตฺวา ปกฺกนฺเตสุ หิยฺโย กถิตํ อรุณวตึ สุตฺตํ อาวชฺเชนฺโต นิสีทิ. อถสฺส สพฺพํ สุตฺตํ วิภูตํ อุปฏฐาสิ. โส จินฺเตสิ "สิขิสฺส ภควโต อคฺคสาวโก พฺรหฺมโลเก ฐตฺวา จกฺกวาฬสหสฺเส อนฺธการํ วิธมิตฺวา สรีโรภาสํ ทสฺเสตฺวา อตฺตโน สทฺทํ สาเวนฺโต ธมฺมกถํ กเถสีติ หิยฺโย สตฺถารา กถิตํ, สาวกสฺส ตาว วิสโย เอวรูโป, ทส ปารมิโย ปูเรตฺวา สพฺพญฺญุตํ ปตฺโต ปน สมฺมาสมฺพุทฺโธ กิตฺตกํ ฐานํ สเรน วิญฺญาเปยฺยา"ติ. เอวํ โส ๗- อุปฺปนฺนาย วิมติยา วิโนทนตฺถํ ตํขณํเยว ๘- ภควนฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา ตมตฺถํ ปุจฺฉิ. เอตมตฺถํ ทสฺเสตุํ อถโข อายสฺมา อานนฺโทติ วุตฺตํ.

@๔ ฉ.ม. ปตฺโต ๕ ฉ.ม.,อิ.....ปุณฺณมทิวเส ๖ ฉ.ม. พีชยมาโน

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๑,๑๔๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “จูฬนีสูตร”