@๓ ฉ.ม. ยตฺถ ปน น, อิ.ยตฺถ ปน ๔ สี.,อิ. อาปชฺชิตฺวา

@๕ ฉ.ม.,อิ. เอวํ มหนฺตา หิ ๖ ฉ.ม.,อิ. คมิโต ๗ ฉ.ม. นิสีเทยฺยุํ เภรึ กตฺวา มหาปฐวึ เภริจมฺมํ กตฺวา สิเนรุํ ทณฺฑํ กตฺวา อญฺญสฺมึ สิเนรุมตฺถเก ฐเปตฺวา อาโกเฏยฺย, โส เอกจกฺกวาเฬเยว ตํ สทฺทํ สาเวยฺย, ปรโต วิทตฺถึปิ อติกฺกมิตุํ ๑- น สกฺกุเณยฺย. ตถาคโต ปน ปลฺลงฺเก วา ปีเฐ วา นิสีทิตฺวา ติสหสฺสึ มหาสหสฺสึ โลกธาตุํ สเรน วิญฺญาเปติ, ตโต วา ปน ภิยฺโย, เอวํ ปน ๒- มหานุภาวา ตถาคตาติ. อิติ ภควา อิมินา เอตฺตเกน ฐาเนน ๓- วิสยกฺเขตฺตเมว ทสฺเสสิ.

อิมญฺจ ปน พุทฺธสีหนาทํ สุตฺวา เถรสฺส อพฺภนฺตเร พลวปีติ อุปฺปนฺนา, โส ปีติวเสน อุทานํ อุทาเนนฺโต ลาภา วต เมติอาทิมาห. ตตฺถ ยสฺส เม สตฺถา เอวํมหิทฺธิโกติ ยสฺส มยฺหํ สตฺถา เอวํมหิทฺธิโก, ตสฺส มยฺหํ เอวํมหิทฺธิกสฺส สตฺถุ ปฏิลาโภ ลาภา เจว สุลทฺธญฺจาติ อตฺโถ. อถวา ยฺวาหํ เอวรูปสฺส จ ๔- สตฺถุโน ปตฺตจีวรํ คเหตฺวา วิจริตุํ, ปาทปริกมฺมํ กาตุํ, ๕- มุขโธวนอุทกนฺหาโนทกานิ ทาตุํ, คนฺธกุฏิปริเวณํ สมฺมชฺชิตุํ, อุปฺปนฺนาย กงฺขาย ปญฺหํ ปุจฺฉิตุํ, มธุรธมฺมกถญฺจ โสตุํ ลภามิ, เอเต สพฺเพปิ มยฺหํ ลาภาปิ ๖- เจว สุลทฺธญฺจาติ ตํปิ สนฺธาย ๗- เอวมาห. เอตฺถ จ ภควโต อนฺธการาโลกสทฺทสวน- สงฺขาตานํ อิทฺธีนํ มหนฺตตาย มหิทฺธิกตา, ตาสํเยว อนุปฺผรเณน มหานุภาวตา เวทิตพฺพา. อุทายีติ โลลุทายิตฺเถโร. โส กิร ปุพฺพปฏฺฐนาย เถเร ๘- อาฆาตํ พนฺธิตฺวา จรติ. ตสฺมา อิทานิ โอกาสํ ลภิตฺวา อิมสฺมึ พุทฺธสีหนาทปริโยสาเน ชลมานํ ทีปสิขํ นิพฺพาเปนฺโต วิย จรนฺตสฺส โคณสฺส ทณฺเฑน ๙- ปหารํ เทนฺโต วิย ภตฺตภริตํ ปาตึ อวกุชฺชนฺโต วิย เถรสฺส ปสาทภงฺคํ กโรนฺโต เอวมาห.

เอวํ วุตฺเต ภควาติ เอวํ อุทายิตฺเถเรน วุตฺเต ภควา ยถา นาม

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๑,๑๔๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “จูฬนีสูตร”