สมณสูตร

๙. ๔. สมณวคฺค

๑. สมณสุตฺตวณฺณนา

[๘๒] จตุตฺถสฺส ปฐเม สมณสฺสาติ ๓- สมณสฺส สนฺตกานิ. สมณกรณียานีติ สมเณน กตฺตพฺพกิจฺจานิ. อธิสีลสิกฺขาสมาทานนฺติอาทีสุ สมาทานํ วุจฺจติ คหณํ. อธิสีลสิกฺขาย สมาทานํ คหณํ ปูรณํ อธิสีลสิกฺขาสมาทานํ. เสสปททฺวเยสุปิ ๔- เอเสว นโย. เอตฺถ จ สีลํ อธิสีลํ, จิตฺตํ อธิจิตฺตํ, ปญฺญา อธิปญฺญาติ อยํ วิภาโค เวทิตพฺโพ. ตตฺถ ปญฺจสีลํ สีลํ นาม, ตํ อุปาทาย ทสสีลํ อธิสีลํ นาม, ตํ อุปาทาย จตุปาริสุทฺธิสีลํ อธิสีลํ นาม. อปิจ สพฺพํปิ โลกิยํ สีลํ สีลเมว, ๕- โลกุตฺตรํ สีลํ อธิสีลํ, ตเทว สิกฺขิตพฺพโต สิกฺขาติ วุจฺจติ, กามาวจรจิตฺตํ ปน จิตฺตํ นาม,

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๑,๑๕๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “สมณสูตร”