@๔ ฉ.ม. เสสปททฺวเยปิ, อิ. เสสปททฺวเย ๕ ฉ.ม. สีลํ นาม ตํ อุปาทาย รูปาวจรํ อธิจิตฺตํ นาม, ตํปิ อุปาทาย อรูปาวจรํ อธิจิตฺตํ นาม. อปิจ สพฺพํปิ โลกิยํ จิตฺตํ จิตฺตเมว, โลกุตฺตรํ จิตฺตํ อธิจิตฺตํ นาม. ปญฺญายปิ เอเสว นโย. ตสฺมาติ ยสฺมา อิมานิ ตีณิ สมณกรณียานิ, ตสฺมา. ติพฺโพติ พหโล. ฉนฺโทติ กตฺตุกมฺยตากุสลจฺฉนฺโท. อิติ อิมสฺมึ สุตฺตนฺเต ติสฺโส สิกฺขา โลกิยโลกุตฺตรา กถิตาติ.

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๑,๑๕๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “สมณสูตร”