โมเนยยสูตร

๑๐. โมเนยฺยสุตฺตวณฺณนา

[๑๒๓] ทสเม โมเนยฺยานีติ มุนิภาวา. กายโมเนยฺยนฺติ กายทฺวาเร มุนิภาโว สาธุภาโว ปณฺฑิตภาโว. เสสทฺวเยปิ เอเสว นโย. อิทํ วุจฺจติ ภิกฺขเว กายโมเนยฺยนฺติ อิทํ หิ ติวิธกายทุจฺจริตปฺปหานํ กายโมเนยฺยํ นาม. อปิจ ติวิธํ กายสุจริตํปิ กายโมเนยฺยํ, ตถา กายารมฺมณํ ญาณํ กายโมเนยฺยํ, กายปริญฺญา กายโมเนยฺยํ, ปริญฺญาสหคโต มคฺโค กายโมเนยฺยํ, กาเยน ฉนฺทราคสฺส ปหานํ กายโมเนยฺยํ, กายสงฺขารนิโรโธ จตุตฺถชฺฌานสมาปตฺติ จ ๕- กายโมเนยฺยํ. วจีโมเนยฺเยปิ เอเสว นโย.

@๓ ฉ.ม. สพฺเพ ปาเป นินฺหาเปตฺวา ๔ สี.,อิ. อิติ

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๑,๒๑๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “โมเนยยสูตร”