"อคฺคิกฺขนฺโธ สมุทฺโท จ มหิจฺโฉ จาปิ ปุคฺคโล

สกเฏน ปจฺจเย เทนฺเต ๓- ตโยเปเต อตปฺปิยา"ติ. ๔-

สนฺตคุณนิคุหนตา ปน ปฏิคฺคหเณ จ มตฺตญฺญุตา อปฺปิจฺฉตา นาม, ตาย สมนฺนาคโต ปุคฺคโล อตฺตนิ วิชฺชมานํปิ คุณํ ปฏิจฺฉาเทตุกามตาย สทฺโธ สมาโน "สทฺโธติ มํ ชโน ชานาตู"ติ น อิจฺฉติ. สีลวา, ปวิวิตฺโต, พหุสฺสุโต, อารทฺธวิริโย, สมาธิสมฺปนฺโน, ปญฺญวา, ขีณาสโว สมาโน "ขีณาสโวติ มํ ชโน ชานาตู"ติ น อิจฺฉติ เสยฺยถาปิ มชฺฌนฺติกตฺเถโร.

เถโร กิร มหาขีณาสโว อโหสิ, ปตฺตจีวรํ ปนสฺส ปาทมตฺตเมว อคฺฆติ. โส อโสกสฺส ธมฺมรญฺโญ วิหารมหทิวเส สํฆตฺเถโร อโหสิ, อถสฺส อติลูขภาวํ ทิสฺวา มนุสฺสา "ภนฺเต โถกํ พหิ โหถา"ติ อาหํสุ. เถโร "มาทิเส ขีณาสเว รญฺโญ สงฺคหํ อกโรนฺเต อญฺโญ โก กริสฺสตี"ติ ปฐวิยํ นิมุชฺชิตฺวา สํฆตฺเถรสฺส อุกฺขิปิตํ ปิณฺฑํ ๕- คณฺหนฺโตเยว อุมฺมุชฺชิ. เอวํ ขีณาสโว สมาโน "ขีณาสโวติ มํ ชโน ชานาตู"ติ น อิจฺฉติ. เอวํ อปฺปิจฺโฉ จ ปน ภิกฺขุ อนุปฺปนฺนลาภํ อุปฺปาเทติ, อุปฺปนฺนํ วา ๖- ถาวรํ กโรติ, ทายกานํ จิตฺตํ อาราเธติ. ยถา ยถา หิ โส อตฺตโน อปฺปิจฺฉตาย อปฺปํ คณฺหาติ, ตถา ตถา ตสฺส วตฺเต ปสนฺนา มนุสฺสา พหู เทนฺติ.

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๑๓๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๗”