เจติยปพฺพเต เทฺว ภาติกตฺเถรา วสึสุ. กนิฏฺโฐ อุปฏฺฐาเกน เปสิเต อุจฺฉุขณฺฑิเก ๓- คเหตฺวา เชฏฺฐกสฺส สนฺติกํ อคมาสิ "ปริโภคํ ภนฺเต กโรถา"ติ. เถรสฺส จ ภตฺตกิจฺจํ กตฺวา มุขวิกฺขาลนกาโล อโหสิ. โส "อลํ อาวุโส"ติ อาห. กจฺจิ ภนฺเต เอกาสนิกตฺถาติ อาห. อาหร อาวุโส อุจฺฉุขณฺฑิเกติ ปณฺณาส วสฺสานิ เอกาสนิโก สมาโนปิ ธุตงฺคํ นิคุหมาโน ปริโภคํ กตฺวา มุขํ วิกฺขาเลตฺวา ปุน ธุตงฺคํ อธิฏฺฐาย คโต.

โย ปน สาเกตติสฺสตฺเถโร วิย พหุสฺสุตภาวํ ชานาเปตุํ น อิจฺฉติ, อยํ ปริยตฺติอปฺปิจฺโฉ นาม. เถโร กิร "ขโณ นตฺถีติ อุทฺเทสปริปุจฺฉาสุ โอกาสํ อกโรนฺโต กทา มรณกฺขณํ ภนฺเต ลภิสฺสถา"ติ โจทิโต คณํ วิสฺสชฺเชตฺวา

@๒ ฉ.ม.,อิ. โสสานิกมหากุมารตฺเถโร, ป.สู. ๒/๑๘๗, โสสานิกมหาสุมตฺเถโร (สฺยา)

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๑๓๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๗”