ภเย วูปสนฺเต สตฺตสตา ภิกฺขู อตฺตโน คตฏฺฐานา ๕- สาฏฺฐกเถ เตปิฏเก เอกกฺขรํปิ เอกพฺยญฺชนํปิ อวินาเสตฺวา อิมเมว ทีปมาคมฺม กลฺลคามชนปเท มณฺฑลารามวิหารํ ปวิสึสุ. เถรานํ อาคมนปวุตฺตึ ๖- สุตฺวา อิมสฺมึ ทีเป โอหีนา สฏฺฐี ภิกฺขู "เถเร ปสฺสิสฺสามา"ติ คนฺตฺวา เถเรหิ สทฺธึ เตปิฏกํ โสเธนฺตา เอกกฺขรํปิ เอกพฺยญฺชนํปิ อสเมนฺตํ นาม น ปสฺสึสุ. ตสฺมึ ฐาเน เถรานํ อยํ กถา อุทปาทิ "ปริยตฺติ นุ โข สาสนสฺส มูลํ, อุทาหุ ปฏิปตฺตี"ติ. ปํสุกูลิกตฺเถรา "ปฏิปตฺติ มูลนฺ"ติ อาหํสุ, ธมฺมกถิกา "ปริยตฺตี"ติ. อถ เต เถรา "ตุมฺหากํ

@ธารยึสุ ๕ ฉ.ม. คตฏฺฐาเน ๖ สี. อาคตปวตฺตึ, ฉ.ม. อาคมนปฺปวตฺตึ ทฺวินฺนํปิ ชนานํ วจนมตฺเตเนว น กโรม ชินภาสิตํ สุตฺตํ อาหรถา"ติ อาหํสุ. สุตฺตํ อาหริตุํ น ภาโรติ ๑- "อิเม จ สุภทฺท ภิกฺขู สมฺมา วิหเรยฺยุํ, อสุญฺโญ โลโก อรหนฺเตหิ อสฺสาติ ๒- ปฏิปตฺติมูลกํ มหาราช สตฺถุสาสนํ ปฏิปตฺติยํ สาริตํ ๓- ปฏิปตฺติยํ ธรนฺตํ ๔- ติฏฺฐตี"ติ ๕- สุตฺตํ อาหรึสุ. อิมํ สุตฺตํ สุตฺวา ธมฺมกถิกา อตฺตโน วาทฐปนตฺถาย อิมํ สุตฺตํ อาหรึสุ:-

"ยาว ติฏฺฐนฺติ สุตฺตนฺตา วินโย ยาว ทิปฺปติ

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๑๖๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๑๐”