สมวาเย ขเณ กาเล สมูเห เหตุทิฏฺฐิสุ

ปฏิลาเภ ปหาเน จ ปฏิเวเธ จ ทิสฺสติ.

ตถา หิสฺส "อปฺเปวนาม เสฺวปิ อุปสงฺกเมยฺยาม กาลญฺจ สมยญฺจ อุปาทายา"ติ เอวมาทีสุ ๓- สมวาโย อตฺโถ. "เอโกว โข ภิกฺขเว ขโณ จ สมโย จ พฺรหฺมจริยวาสายา"ติอาทีสุ ๔- ขโณ. "อุณฺหสมโย ปริฬาหสมโย"ติอาทีสุ ๕- กาโล. "มหาสมโย ปวนสฺมินฺ"ติอาทีสุ ๖- สมูโห. "สมโยปิ โข เต ภทฺทาลิ อปฺปฏิวิทฺโธ อโหสิ, ภควา โข สาวตฺถิยํ วิหรติ, ภควาปิ มํ ชานิสฺสติ `ภทฺทาลิ นาม

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๒๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๑”