อถ ฆเรปิสฺส ภคินิยา สทฺธึ ภริยาย กลหํ กโรนฺติยา ปจฺเจกพุทฺโธ ปิณฺฑาย ปาวิสิ. อถสฺส ภคินี ปจฺเจกพุทฺธสฺส ปิณฺฑปาตํ ทตฺวา ตสฺส ภริยํ สนฺธาย เอวมาห "เอวรูปํ พาลํ โยชนสเตน ปริวชฺเชยฺยนฺ"ติ ปฏฺฐนํ ฐเปสิ. สา เคหงฺคเณ ๕- ฐิตา สุตฺวา "อิมาย ทินฺนํ ภตฺตํ เอส มา ภุญฺชตู"ติ ปตฺตํ คเหตฺวา ปิณฺฑปาตํ ฉฑฺเฑตฺวา กลลสฺส ปูเรตฺวา อทาสิ. อิตรา ทิสฺวา "พาเล มํ ตาว อกฺโกส วา ปริภาส ๖- วา, เอวรูปสฺส ปน เทฺว อสงฺเขฺยยฺยานิ ปูริตปารมิสฺส ปตฺตโต ภตฺตํ ฉฑฺเฑตฺวา กลลํ ทาตุํ น ยุตฺตนฺ"ติ อาห. อถสฺส ภริยาย ปฏิสงฺขานํ อุปฺปชฺชิ. สา "ติฏฺฐถ ภนฺเต"ติ กลลํ ฉฑฺเฑตฺวา ปตฺตํ โธวิตฺวา คนฺธจุณฺเณน อุพฺพฏฺเฏตฺวา จตุมธุรสฺส ปูเรตฺวา อทาสิ ๗- อุปริ อาสิตฺเตน ปทุมคพฺภวณฺเณน สปฺปินา วิชฺโชตมานํ ปจฺเจกพุทฺธสฺส หตฺเถ ฐเปตฺวา อทาสิ "ยถา อยํ ปิณฺฑปาโต โอภาสชาโต, เอวํ โอภาสชาตํ เม สรีรํ โหตู"ติ ปฏฺฐนํ ฐเปสิ. ปจฺเจกพุทฺโธ อนุโมทิตฺวา อากาสํ ปกฺขนฺโต. ๘- เตปิ เทฺว ชายปติกา ยาวตายุกํ ฐตฺวา ๙- สคฺเค นิพฺพตฺติตฺวา ปุน ตโต จวิตฺวา อุปาสโก กสฺสปทสพลสฺส สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส กาเล พาราณสิยํ อสีติโกฏิวิภวสฺส เสฏฺฐิโน ปุตฺโต หุตฺวา นิพฺพตฺติ, อิตราปิ ตาทิสสฺเสว เสฏฺฐิโน ธีตา หุตฺวา นิพฺพตฺติ.

@๔ ฉ.ม. ปฏฺฐเปสิ. เอวมุปริปิ ๕ ฉ.ม. เคหทฺวาเร ๖ ฉ.ม.,อิ. ปหร ๗ ฉ.ม.,อิ. อยํ

@ปาโฐ น ทิสฺสติ ๘ ฉ.ม.,อิ. ปกฺขนฺทิ ๙ ฉ.ม.,อิ. กุสลํ กตฺวา

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๒๗๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๑”