@๘ ฉ.ม.,อิ. วจเน ๙ ฉ.ม.,อิ. นิพฺพตฺตนิพฺพตฺตฏฺฐาเน ๑๐ ฉ.ม.,อิ. หีนตรปฺปมาโณ โส อมฺหากํ สตฺถุ กาเล สาวตฺถิยํ มหาโภคกุเล นิพฺพตฺติ. "ภทฺทิโย"ติสฺส นามํ อกํสุ. โส วยปฺปตฺโต สตฺถริ เชตวเน มหาวิหาเร ปฏิวสนฺเต วิหารํ คนฺตฺวา ธมฺมเทสนํ สุตฺวา ปฏิลทฺธสทฺโธ ปพฺพชิตฺวา สตฺถุ สนฺติเก กมฺมฏฺฐานํ คเหตฺวา วิปสฺสนาย กมฺมํ กโรนฺโต อรหตฺตํ ปาปุณิ. อถ นํ สตฺถา อปรภาเค อริยคณมชฺเฌ นิสินฺโน มญฺชุสฺสรานํ ภิกฺขูนํ อคฺคฏฺฐาเน ฐเปสีติ.

ปิณฺโฑลภารทฺวาชตฺเถรวตฺถุ

[๑๙๕] อฏฺฐเม สีหนาทิกานนฺติ สีหนาทํ นทนฺตานํ. ยทิทํ ปิณฺโฑลภารทฺวาโช อคฺโค ๑- โส กิร อรหตฺตปฺปตฺตทิวเส อปาปุรณํ ๒- อาทาย วิหาเรน วิหารํ ปริเวเณน ปริเวณํ คนฺตฺวา "ยสฺส มคฺเค วา ผเล วา กงฺขา อตฺถิ, โส มํ ปุจฺฉตู"ติ สีหนาทํ นทนฺโต วิจริ. พุทฺธานํ ปุรโต ฐตฺวา "อิมสฺมึ ภนฺเต สาสเน กตฺตพฺพกิจฺจํ มยฺหํ มตฺถกํ ปตฺตนฺ"ติ สีหนาทํ นทติ. ๓- ตสฺมา สีหนาทิกานํ อคฺโค นาม ชาโต.

ปญฺหากมฺเม ปนสฺส อยมนุปุพฺพิกถา:- อยํ กิร ปทุมุตฺตรพุทฺธกาเล ปพฺพตปาเท สีหโยนิยํ นิพฺพตฺโต. สตฺถา ปจฺจูสสมเย โลกํ โวโลเกนฺโต ตสฺส เหตุสมฺปตฺตึ ทิสฺวา หํสวติยํ ปิณฺฑาย จริตฺวา ปจฺฉาภตฺตํ สีเห โคจราย ปกฺกนฺเต ตสฺส นิวาสนคุหํ ๔- ปวิสิตฺวา อากาเสน ปลฺลงฺกํ อาภุชิตฺวา นิโรธํ สมาปชฺชิตฺวา นิสีทิ. สีโห โคจรํ ลภิตฺวา นิวตฺโต คุหาทฺวาเร ฐิโต อนฺโตคุหายํ ทสพลํ นิสินฺนํ ทิสฺวา "มม วสนฏฺฐานํ อาคนฺตฺวา อญฺโญ สตฺโต นิสีทิตุํ สมตฺโถ นาม นตฺถิ, มหนฺโต วตายํ ปุริโส, โย อนฺโตคุหายํ ปลฺลงฺกํ อาภุชิตฺวา นิสินฺโน. สรีรปฺปภาปิสฺส สมนฺตา ปตฺถริตฺวา ๕- คตา, มยา เอวรูปํ อจฺฉริยํ อทิฏฺฐปุพฺพํ. อยํ ปุริโส อิมสฺมึ โลเก ปูชนียานํ อคฺโค ภวิสฺสตีติ, ๖- มยาปิสฺส ยถาสตฺติ ยถาพลํ

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๓๐๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๑”