อิมสฺมึ ฐาเน ฐตฺวา อิเมสํ ทฺวินฺนมฺปิ นิพฺพตฺตึ กเถตุํ วฏฺฏตีติ. ราชคเห กิร ธนเสฏฺฐิกุลธีตา อตฺตโน ทาเสเนว สทฺธึ สนฺถวํ กตฺวา "อญฺเญปิ เม อิมํ กมฺมํ ชาเนยฺยุนฺ"ติ จินฺเตตฺวา ภีตา ๑- เอวมาห "อเมฺหหิ อิมสฺมึ ฐาเน วสิตุํ น สกฺกา, สเจ เม มาตาปิตโร อิมํ โทสํ ชานิสฺสนฺติ, ขณฺฑาขณฺฑํ กริสฺสนฺติ, วิเทสํ คนฺตฺวา วสิสฺสามา"ติ หตฺถสารํ คเหตฺวา อคฺคทฺวาเรน นิกฺขมิตฺวา "ยตฺถ วา ตตฺถ วา อญฺเญหิ อชานนฏฺฐานํ คนฺตฺวา วสิสฺสามา"ติ อุโภปิ อคมํสุ.

เตสํ เอกสฺมึ ฐาเน วสนฺตานํ สํวาสมนฺวาย ตสฺสา กุจฺฉิสฺมึ คพฺโภ ปติฏฺฐาสิ. สา คพฺภสฺส ปริปากมาคมฺม สามิเกน สทฺธึ มนฺเตสิ "คพฺโภ เม ปริปากํ คโต, ญาติพนฺธุวิรหิเต ๒- ฐาเน คพฺภวุฏฺฐานํ นาม อุภินฺนมฺปิ อมฺหากํ ทุกฺขเมว, กุลเคหเมว คจฺฉามา"ติ. โส "อชฺช คจฺฉาม, เสฺว คจฺฉามา"ติ ทิวเส อติกฺกาเมติ. สา จินฺเตสิ "อยํ พาโล อตฺตโน โทสมหนฺตตาย คนฺตุํ น อุสฺสหติ, มาตาปิตโร จ นาม เอกนฺตหิตา, อยํ คจฺฉตุ วา มา วา, มยา คนฺตุํ วฏฺฏตี"ติ. ตสฺมึ เคหา นิกฺขมนฺเต เคหปริกฺขารํ ปฏิสาเมตฺวา อตฺตโน กุลฆรํ คตภาวํ อนนฺตรเคหวาสีนํ ๓- อาโรเจตฺวา มคฺคํ ปฏิปชฺชิ.

อถ โส ปุริโส ฆรํ อาคโต ตํ อทิสฺวา ปฏิวิสฺสเก ปุจฺฉิตฺวา "กุลฆรํ คตา"ติ สุตฺวา เวเคน อนุพนฺธิตฺวา อนฺตรามคฺเค สมฺปาปุณิ. ตสฺสาปิ ตตฺเถว คพฺภวุฏฺฐานํ อโหสิ. โส "กึ อิทํ ภทฺเท"ติ ปุจฺฉิ. สามิ เอโก ปุตฺโต ชาโตติ. อิทานิ กึ กริสฺสามาติ. ยสฺสตฺถาย มยํ กุลฆรํ คจฺเฉยฺยาม, ๔- ตํ กมฺมํ อนฺตราว นิปฺผนฺนํ, ตตฺถ คนฺตฺวา กึ กริสฺสาม, นิวตฺตามาติ เทฺวปิ เอกจิตฺตา หุตฺวา

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๓๒๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๒”