ภิกฺขเว อตีเต พาราณสีนคเร พฺรหฺมทตฺโต นาม ราชา รชฺชํ กาเรสิ. ตสฺมึ สมเย จูฬกเสฏฺฐี ๑- นาม ปณฺฑิโต พฺยตฺโต สพฺพนิมิตฺตานิ ชานาติ. โส เอกทิวสํ ราชุปฏฺฐานํ คจฺฉนฺโต อนฺตรวีถิยํ มตมูสิกํ ๒- ทิสฺวา ตํขเณ นกฺขตฺตํ สมาเนตฺวา อิทมาห "สกฺกา จกฺขุมตา ปญฺญวตา กุลปุตฺเตน อิมํ อุนฺทุรํ คเหตฺวา ทารภรณํ กาตุํ กมฺมนฺเต จ สชฺเชตุนฺ"ติ. ๓- อญฺญตโร ทุคฺคตกุลปุตฺโต ตํ เสฏฺฐิสฺส วจนํ สุตฺวา "นายํ อชานิตฺวา กเถสฺสตี"ติ มูสิกํ คเหตฺวา เอกสฺมึ อาปณิเก พิฬารสฺสตฺถาย ทตฺวา กากณิกํ ลภิ. ตาย กากณิกาย ผาณิตํ กิณิตฺวา ๔- เอเกน กุเฏน ปานียํ คณฺหิ, ๕- อรญฺญโต อาคจฺฉนฺเต มาลากาเร ทิสฺวา โถกํ ผาณิตขณฺฑํ ทตฺวา อุลฺลุงฺเกน ปานียํ อทาสิ. เต ตสฺส เอเกกํ ปุปฺผมุฏฺฐึ อทํสุ. โส เตน ปุปฺผมูเลน ปุนทิวเสปิ ผาณิตญฺจ ปานียฆฏญฺจ คเหตฺวา ปุปฺผารามเมว คโต. ตสฺส ตํ ทิวสํ มาลาการา อฑฺฒโอจิตเก ปุปฺผคจฺเฉ ทตฺวา อคมํสุ. โส น จิรสฺเสว อิมินา อุปาเยน อฏฺฐ กหาปเณ ลภิ.

ปุน เอกสฺมึ วาตวุฏฺฐิทิวเส ฉฑฺฑิตอุยฺยานํ คนฺตฺวา ปติตทารูนิ ๖- ราสึ กตฺวา นิสินฺโน ราชกุมฺภการสฺส สนฺติกา โสฬส กหาปเณ ลภติ, ๗- โส จตุวีสติยา กหาปเณสุ ชาเตสุ "อตฺถิ อยํ อุปาโย มยฺหนฺ"ติ นครทฺวารโต อวิทูเร ฐาเน เอกํ ปานียฆฏํ ๘- ฐเปตฺวา ปญฺจสเต ติณหารเก ปานีเยน อุปฏฺฐหิ. เต อาหํสุ "ตฺวํ สมฺม อมฺหากํ พหุปกาโร, กึ เต กโรมา"ติ. โสปิ "มยฺหํ กิจฺเจ อุปฺปนฺเน กริสฺสถา"ติ วตฺวา อิโต จิโต จ วิจรนฺโต ถลปถกมฺมิเกน จ ชลปถกมฺมิเกน จ สทฺธึ มิตฺตสนฺถวํ อกาสิ. ตสฺส ถลปถกมฺมิโก "เสฺว อิมํ นครํ อสฺสวาณิชโก

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๓๓๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๒”