@๕ ฉ.ม. คณฺหิตฺวา ๖ ฉ.ม. ปติตทารูนํ ๗ ฉ.ม.,อิ. ลภิ ๘ ฉ.,อิ. ปานียจาฏึ ปญฺจ อสฺสสตานิ คเหตฺวา อาคมิสฺสตี"ติ อาจิกฺขิ, โส ตสฺส วจนํ สุตฺวา ติณหารกานํ สญฺญํ ทตฺวา เอเกกํ ติณกลาปํ ทฺวิคุณํ กตฺวา อาหราเปสิ. อถ โส อสฺสานํ นครปติฏฺฐเวลาย ติณกลาปสหสฺสํ อนฺโตทฺวาเร ๑- ราสึ กตฺวา นิสีทิ. อสฺสวาณิโช สกลนคเร อสฺสานํ หริตํ ๒- อลภิตฺวา ตสฺส สหสฺสํ ทตฺวา ตํ ติณํ คณฺหิ.

ตโต กติปาหจฺจเยน สมุทฺทกมฺมิกสหายโก อาโรเจสิ "ปฏฺฏนํ มหานาวา อาคตา"ติ. โส "อตฺถิ อยํ อุปาโย"ติ อฏฺฐหิ กหาปเณหิ สพฺพปริวารสมฺปนฺนํ ตาวกาลิกํ รถํ คเหตฺวา นาวาปฏฺฏนํ คนฺตฺวา เอกองฺคุลิมุทฺทิกํ นาวาย ๓- สจฺจการํ ทตฺวา อวิทูเร ฐาเน สาณิยํ ๔- ปริกฺขิปาเปตฺวา ตตฺถ นิสินฺโน ปุริเส อาณาเปสิ "พาหิรโต ๕- วาณิเชสุ อาคเตสุ ตติเยน ปฏิหาเรน อาโรเจถา"ติ. "นาวา อาคตา"ติ สุตฺวา พาราณสิโต สตมตฺตา วาณิชา "ภณฺฑํ คณฺหามา"ติ อคมํสุ. ภณฺฑํ ตุเมฺห น ลภิสฺสถ, อสุกฏฺฐาเน มหาวาณิเชน นาม สจฺจกาโร ทินฺโนติ. เต เตสํ สุตฺวา ตสฺส สนฺติกํ อาคตา, ปาทมูลิกปุริสา ปุริมสญฺญาวเสน ตติยปฏิหาเรน เตสํ อาคตภาวํ อาโรเจสุํ. เต สตมตฺตาปิ วาณิชา เอเกกํ สหสฺสํ ทตฺวา เตน สทฺธึ นาวาย ปตฺติกา หุตฺวา ปุน เอเกกํ สหสฺสํ ทตฺวา ปตฺตึ วิสฺสชฺชาเปตฺวา ปุน ภณฺฑํ อตฺตโน สนฺตกํ อกํสุ. โส ปุริโส เทฺว สตสหสฺสานิ คณฺหิตฺวา พาราณสึ อาคนฺตฺวา "กตญฺญุนา ภวิตุํ วฏฺฏตี"ติ เอกํ สตสหสฺสํ คเหตฺวา จูฬกเสฏฺฐิสฺส สนฺติกํ คโต.

อถ นํ เสฏฺฐี "กินฺเต ตาต กตฺวา อิทํ ธนํ ลทฺธนฺ"ติ ปุจฺฉิ. โส "ตุเมฺหหิ กถิตอุปาเย ฐตฺวา จตุมาสพฺภนฺตเรเยว ลทฺธนฺ"ติ อาห. เสฏฺฐี ตสฺส วจนํ สุตฺวา "อิทานิ เอวรูปํ ทารกํ ปรสนฺตกํ กาตุํ น วฏฺฏตี"ติ วยปฺปตฺตํ ธีตรํ ทตฺวา สกลกุฏุมฺพสฺส สามิกํ อกาสิ. โสปิ กุลปุตฺโต เสฏฺฐิโน อจฺจเยน ตสฺมึ นคเร

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๓๓๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๒”