สุภูติตฺเถรวตฺถุ

[๒๐๑] ตติเย อรณวิหารีนนฺติ นิกฺกิเลสวิหารีนํ. รณาติ ๒- หิ ราคาทโย กิเลสา วุจฺจนฺติ, เตสํ อภาเวน นิกฺกิเลสวิหาโร อรณวิหาโร นาม. โส เยสํ อตฺถิ, เต อรณวิหาริโน. เตสํ อรณวิหารีนํ สุภูติตฺเถโร อคฺโคติ. กิญฺจาปิ หิ อญฺเญปิ ขีณาสวา อรณวิหาริโน จ, เถเรน ปน ธมฺมเทสนาย เอวํ ๓- นามํ ลทฺธํ. อญฺเญ ภิกฺขู ธมฺมํ เทเสนฺตา อุทฺทิสฺสกํ ๔- กตฺวา วณฺณํ วา อวณฺณํ วา กเถนฺติ, เถโร ปน ธมฺมํ เทเสนฺโต สตฺถารา เทสิตนิยามโต อโนกฺกมิตฺวา ๕- เทเสสิ, ตสฺมา อรณวิหารีนํ อคฺโค นาม ชาโต.

[๒๐๒] จตุตฺเถ ทกฺขิเณยฺยานนฺติ ทกฺขิณารหานํ. ตตฺถ กิญฺจาปิ อญฺเญปิ ขีณาสวา อคฺคทกฺขิเณยฺยา, เถโร ปน ปิณฺฑาย จรนฺโต ฆเร ฆเร เมตฺตชฺฌานํ สมาปชฺชิตฺวา สมาปตฺติโต วุฏฺฐาย ภิกฺขํ คณฺหาติ "เอวํ ภิกฺขาทายกานํ มหปฺผลํ ภวิสฺสตี"ติ. ตสฺมา ทกฺขิเณยฺโยติ ๖- วุตฺโต. อตฺตภาโว ปนสฺส สุภูติมา สมิทฺโธ, ๗- อลงฺกตโตรณิจิตฺตปโฏ วิย จ อติวิย วิโรจติ. ตสฺมา สุภูตีติ วุจฺจติ.

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๓๓๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๒”