ตสฺมึ สมเย สตฺถา เอกํ อารญฺญกํ ภิกฺขุํ เอตทคฺเค ฐเปสิ. โส นาวิโก ตํ ทิสฺวา "มยาปิ เอวเมว อนาคเต เอกสฺส พุทฺธสฺส สาสเน อารญฺญกานํ อคฺเคน ภวิตุํ วฏฺฏตี"ติ สตฺถารํ นิมนฺเตตฺวา สตฺตาหํ มหาทานํ ทตฺวา สตฺถุ ปาทมูเล นิปชฺชิตฺวา "ภนฺเต โย ตุเมฺหหิ เอตทคฺเค ฐปิโต, โส ภิกฺขุ วิย อหํปิ อนาคเต เอกสฺส พุทฺธสฺส สาสเน อารญฺญกานํ อคฺโค ภเวยฺยนฺ"ติ ปฏฺฐนํ อกาสิ. สตฺถา อนนฺตรายํ ทิสฺวา "อนาคเต โคตมพุทฺธสฺส สาสเน ตฺวํ อารญฺญกานํ อคฺโค ภวิสฺสสี"ติ พฺยากริตฺวา ปกฺกามิ. อนฺตรา ปน อญฺญํ กมฺมํ น กถียติ.

โส ยาวชีวํ กลฺยาณกมฺมํ กตฺวา เทวมนุสฺเสสุ สํสรนฺโต อิมสฺมึ พุทฺธุปฺปาเท มคธกฺเขตฺเต นาลกพฺราหฺมณคาเม สารีพฺราหฺมณิยา กุจฺฉิมฺหิ ปฏิสนฺธึ คเหตฺวา

โส จินฺเตสิ "อิทํ กิร รูปํ อิมินา นิยาเมน วลิตฺตจํ ภวิสฺสติ ปลิตเกสํ ๔- ขณฺฑทนฺตํ, อหํ เอวรูเป รูเป รชฺชิตฺวา กึ กริสฺสามิ, มม ภาติกานํ คตมคฺคเมว คมิสฺสามี"ติ ติฏฺฐนฺโต วิย หุตฺวา สมวเย ตรุณทารเก อาห "เอถ โภ วิธาวนิกํ กริสฺสามา"ติ นิกฺขมิ. ตาต มงฺคลทิวเส มา พหิ คจฺฉาติ. โส ทารเกหิ สทฺธึ กีฬนฺโต ๕- วิย อตฺตโน ธาวนวาเร สมฺปตฺเต โถกํ คนฺตฺวา ปปญฺเจตฺวา อาคจฺฉติ. ปุนวาเร ๖- สมฺปตฺเต ตโต ทูรตรํ วิย คนฺตฺวา อาคโต, ตติยวาเร สมฺปตฺเต "อยํ เม กาโล"ติ ญตฺวา สมฺมุขฏฺฐาเนเนว ปลายิตฺวา ปํสุกูลิกภิกฺขูนํ นิวาสนฏฺฐานํ อรญฺญํ คนฺตฺวา เถเร อภิวาเทตฺวา ปพฺพชฺชํ ยาจิ. สปฺปุริส มยํ ตํ น ชานาม `กสฺสาสิ ๗- ปุตฺโต'ติ, ตฺวญฺจ อลงฺกตนิยาเมเนว อาคโต, โก ตํ ปพฺพาเชตุํ อุสฺสหิสฺสตีติ. ๘- โส อุโภปิ พาหา ปคฺคยฺห "วิลุมฺปนฺติ มํ วิลุมฺปนฺติ มนฺ"ติ มหาวิรวํ วิรวิ. อิโต จิโต จ ภิกฺขู สนฺนิปติตฺวา "สปฺปุริส อิมสฺมึ ฐาเน ตว วตฺถํ วา ปิลนฺธนํ วา โกจิ คณฺหนฺโต นาม นตฺถิ, ตฺวญฺจ `วิลุมฺปนฺตี'ติ วทสิ, กึ

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๓๓๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๒”