@๔ ฉ.ม.,อิ. ตสฺมึ ๕ ฉ.ม.,อิ. อรญฺเญ นิวาสานิสํสํ ๖ ฉ. นิวตฺเตตฺวา

ปุรโต ๑- คตภิกฺขู วิสาขา อุปาสิกา อตฺตโน เคเห นิสินฺนกาเล ปุจฺฉติ "มนาปํ นุ โข ภนฺเต เรวตตฺเถรสฺส วสนฏฺฐานนฺ"ติ. มนาปํ อุปาสิเก นนฺทนวนจิตฺตลตาทิปฏิภาคํ ตํ เสนาสนนฺติ. อถ เนสํ สพฺพปจฺฉโต อาคตภิกฺขู ปุจฺฉิ "มนาปํ อยฺยา เรวตตฺเถรสฺส วสนฏฺฐานนฺ"ติ. มา ปุจฺฉิ อุปาสิเก, กเถตุํ อยุตฺตฏฺฐานเมตํ, อชฺชงฺคลํ สกฺขรปาสาณวิสมํ ขทิรวนํ เอวํ, ๒- ตตฺถ โส ภิกฺขุ วิหรตีติ. วิสาขา ปุริมานญฺจ ปจฺฉิมานญฺจ ภิกฺขูนํ กถํ สุตฺวา "เกสํ นุ โข กถา สจฺจา"ติ ปจฺฉาภตฺตํ ๓- คนฺธมาลํ อาทาย ทสพลสฺส อุปฏฺฐานํ กตฺวา วนฺทิตฺวา เอกมนฺตํ นิสินฺนา สตฺถารํ ปุจฺฉิ "ภนฺเต เรวตตฺเถรสฺส วสนฏฺฐานํ เอกจฺเจ อยฺยา วณฺเณนฺติ, เอกจฺเจ นินฺทนฺติ, กิเมตํ ภนฺเต"ติ. วิสาเข รมณียํ วา โหตุ มา วา, ยสฺมึ ฐาเน อริยานํ จิตฺตํ รมติ, ตเทวฏฺฐานํ รมณียํ นามาติ วตฺวา อิมํ คาถมาห:-

"คาเม วา ยทิ วารญฺเญ นินฺเน วา ยทิ วา ถเล

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๓๔๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๒”