ยตฺถ อรหนฺโต วิหรนฺติ ตํ ภูมิรามเณยฺยกนฺ"ติ. ๔-

อถ สตฺถา อปรภาเค เชตวนมหาวิหาเร อริยคณมชฺเฌ นิสินฺโน เถรํ อารญฺญกานํ ภิกฺขูนํ อคฺคฏฺฐาเน ฐเปสีติ.

กงฺขาเรวตตฺเถรวตฺถุ

[๒๐๔] ฉฏฺเฐ ฌายีนนฺติ ฌานลาภีนํ ๕- ฌานาภิรตานํ. โส กิร เถโร ยาว ๖- สมาปตฺติโย ทสพโล สมาปชฺชติ, ตโต อปฺปตราปิ ๗- ฐเปตฺวา พหุตราปิ สมาปชฺชติ. ตสฺมา ฌายีนํ อคฺโค นาม ชาโต. กงฺขายนภาเวน กงฺขาเรวโตติ วุจฺจติ. กงฺขา นาม กุกฺกุจฺจํ, กุกฺกุจฺจกาติ ๘- อตฺโถ. กึ ปน อญฺเญ กุกฺกุจฺจกา นตฺถีติ? อตฺถิ, อยํ ปน เถโร กปฺปิเยปิ กุกฺกุจฺจํ อุปฺปาเทสิ. เตนสฺส กุกฺกุจฺจปกตา ๙- อติปากฏา ชาตาติ กงฺขาเรวโตเตฺวว สงฺขฺยํ ๑๐- คโต.

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๓๔๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๒”