@สมเย ปจฺเจกพุทฺโธ "ตสฺเสว กุมารสฺส สงฺคหํ กริสฺสามี"ติ อาคตตฺตา อธิวาเสสิ. โส ตสฺส อธิวาสนํ วิทิตฺวา คนฺตฺวา ปุนทิวเส สกฺการสมฺมานํ สชฺเชตฺวา ปจฺเจกพุทฺธสฺส คมนํ ๑- โอโลเกนฺโต อฏฺฐาสิ. ปจฺเจกพุทฺโธปิ "กุหึ นุ โข ๒- อชฺช ภิกฺขาจารํ ลภิสฺสามี"ติ อาวชฺเชตฺวา ๓- ตสฺเสว เคหทฺวารํ อคมาสิ.

กุมาโร ปจฺเจกพุทฺธํ ทิสฺวา สมฺปิยายมาโน ปตฺตํ อาทาย ภิกฺขํ ทตฺวา "อิมํ อนฺโตวสฺสํ มยฺหํ เคหทฺวารเมว อาคจฺฉถ ภนฺเต"ติ ปฏิญฺญํ คเหตฺวา ปจฺเจกพุทฺเธ ภตฺตกิจฺจํ กตฺวา ปกฺกนฺเต อตฺตโน สหายเกหิ สทฺธึ คนฺตฺวา เอกทิวเสเนว ปจฺเจกพุทฺธสฺส วสนปณฺณสาลญฺจ จงฺกมนญฺจ ทิวาฏฺฐานรตฺติฏฺฐานานิ จ การาเปตฺวา อทาสิ. ตสฺเสว ๔- ปณฺณสาลํ ปวิสนเวลาย หริตุปลิตฺตาย ๕- ภูมิยา "ปาเทสุ กลลํ มา ลคฺคี"ติ อตฺตโน ปารุปนํ สหสฺสคฺฆนิกํ ๖- รตฺตกมฺพลํ ภุมฺมตฺถรณํ ปตฺถริตฺวา ๗- กมฺพลสฺส วณฺเณน สทฺธึ ปจฺเจกพุทฺธสฺส สรีรปฺปภํ เอกสทิสํ ทิสฺวา อติวิย ปสนฺโน หุตฺวา อาห "ยถา ตุเมฺหหิ อกฺกนฺตกาลโต ปฏฺฐาย อิมสฺส กมฺพลสฺส อติวิย ปภา วิโรจติ, เอวเมว มยฺหํปิ นิพฺพตฺตนิพฺพตฺตฏฺฐาเน หตฺถปาทานํ วณฺโณ พนฺธุชีวกปุปฺผวณฺโณ โหตุ, สตฺตกฺขตฺตุํ ๘- วิหตกปฺปาสปฏลผสฺสสทิโสว ผสฺโส โหตู"ติ. โส เตมาสํ ปจฺเจกพุทฺธํ อุปฏฺฐหิตฺวา ปวาริตกาเล ติจีวรํ อทาสิ. ปจฺเจกพุทฺโธ ปริปุณฺณปตฺตจีวโร คนฺธมาทนเมว คโต.

โสปิ กุลปุตฺโต เทวมนุสฺเสสุ สํสรนฺโต อมฺหากํ ภควโต กาเล กาฬจมฺปากนคเร อุสภเสฏฺฐิสฺส ๙- ฆเร ปฏิสนฺธึ คณฺหิ. ตสฺส ปฏิสนฺธิคหณกาลโต ปฏฺฐาย เสฏฺฐิกุลมฺหิ ๑๐- อเนกานิ ปณฺณาการสหสฺสานิ อาคจฺฉนฺติ. ชาตทิวเสว สกลนครํ เอกสกฺการสมฺมานํ อโหสิ. อถสฺส นามคหณทิวเส มาตาปิตโร "อมฺหากํ ปุตฺโต

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๓๔๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๒”