ตสฺมึ สมเย อมฺหากํ สตฺถา สพฺพญฺญุตํ ปตฺโต อรญฺญายตเน อิสิปตเน ธมฺมจกฺกํ ปวตฺเตสิ. ธมฺมจกฺกปฺปวตฺตเน ทสสหสฺสจกฺกวาฬเทวตา สนฺนิปตึสุ. ตตฺถ เอโก อฏฺฐวีสติยา ยกฺขเสนาปตีนํ อนฺตเร ๖- สาตาคิโร นาม ยกฺโข ทสพลสฺส ธมฺมกถํ สุตฺวา โสตาปตฺติผเล ปติฏฺฐาย จินฺเตสิ "กึ นุ โข อยํ เอวํ มธุรธมฺมกถา มม สหาเยน เหมวเตน สุตา น สุตา"ติ. โส เทวสงฺฆสฺส อนฺตเร โอโลเกนฺโต ตํ อปสฺสิตฺวา "อทฺธา มม สหาโย ติณฺณํ รตนานํ อุปฺปนฺนภาวํ น ชานาติ,

@อุปาสิกา, ตสฺสา กุจฺฉิสฺมึ ๕ ฉ.ม.,อิ. ปริปกฺเก คพฺเภ ๖ ฉ.ม. อพฺภนฺตเร,

@อิ. อพฺภนฺตโร คจฺฉามิสฺส ทสพลสฺส เจว วณฺณํ กเถสฺสามิ, ปฏิวิทฺธธมฺมญฺจสฺส อาโรเจสฺสามี"ติ อตฺตโน ปริสาย สทฺธึ ราชคหมตฺถเกน ตสฺส สนฺติกํ อคมาสิ. ๑-

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๓๕๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๒”