อถโข ภควา พหุเทว รตฺตึ อชฺโฌกาเส วีตินาเมตฺวา วิหารํ ปาวิสิ, อายสฺมาปิ โข โสโณ พหุเทว รตฺตึ อชฺโฌกาเส วีตินาเมตฺวา วิหารํ ปาวิสิ. สตฺถา มชฺฌิมยาเม ๔- สีหเสยฺยํ กปฺเปตฺวา ปจฺจูสสมเย วุฏฺฐาย นิสีทิตฺวา "เอตฺตเกน กาเลน โสณสฺส กายทรโถ ปฏิปฺปสฺสทฺโธ ภวิสฺสตี"ติ ญตฺวา อายสฺมนฺตํ โสณํ อชฺเฌสิ ๕- "ปฏิภาตุ ตํ ภิกฺขุ ธมฺโม ภาสิตุนฺ"ติ. โสณตฺเถโร มธุเรน สเรน เอกพฺยญฺชนํปิ อวินาเสนฺโต อฏฺฐกวคฺคิยานิ สุตฺตานิ ๖- อภาสิ. คาถาปริโยสาเน ภควา

@๔ ฉ.ม. ปจฺฉิมยาเม ๕ สี. อชฺฌภาสิ ๖ ขุ.สุ. ๒๕/๗๗๓/๔๘๖-๔ อฏฺฐกวคฺค,

@วิ.มหา. ๕/๒๕๘/๒๓ จมฺมขนฺธก สาธุการํ ทตฺวา "สุคหิโต ๑- เต ภิกฺขุ ธมฺโม, มยา เทสิตกาเล จ อชฺช จ เอกสทิสาว เทสนา, กิญฺจิ อูนํ วา อติริตฺตํ ๒- วา นตฺถี"ติ ปสนฺนภาวํ ปกาเสสิ. โสณตฺเถโรปิ "อยํ โอกาโส"ติ สลฺลกฺเขตฺวา อุปชฺฌายสฺส วจเนน ทสพลํ วนฺทิตฺวา วินยธรปญฺจเมน คเณน อุปสมฺปทํ อาทึ กตฺวา สพฺเพ วเร ยาจิ, สตฺถา อทาสิ. ปุน เถโร มาตุอุปาสิกาย วจเนน วนฺทิตฺวา "อยํ ภนฺเต อุปาสิกาย ตุมฺหากํ วสนคนฺธกุฏิยํ ภุมฺมตฺถรณตฺถํ กมฺพโล ปหิโต"ติ กมฺพลํ ทตฺวา อุฏฺฐายาสนา สตฺถารํ วนฺทิตฺวา ปทกฺขิณํ กตฺวา ปกฺกามิ. อยเมตฺถ สงฺเขโป, วิตฺถารโต ปน เถรสฺส ปพฺพชฺชํ อาทึ กตฺวา สพฺพํ สุตฺเต ๓- อาคตเมว.

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๓๖๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๒”