@๓ ฉ.ม. สรีรมฺปิสฺส ๔ ฉ.ม. มหาราชาติ ๕ ฉ.ม.,อิ. น นมิ ทิสฺวา "กตรกุลา นุ โข นิกฺขมิตฺวา อยํ กุลปุตฺโต ปพฺพชิโต"ติ อาวชฺเชนฺโต "อยํ ภินฺนํ รชฺชํ ๑- สนฺธาเรตุํ สมตฺถสฺส กุลสฺส ปุตฺโต หุตฺวา จุทฺทส ภตฺตจฺเฉเท กตฺวา มาตาปิตโร ปพฺพชฺชํ อนุชานาเปตฺวา ปพฺพชิโต"ติ อญฺญาสิ. ญตฺวา จ ปน อชานนฺโต วิย ทสพลํ ปุจฺฉิตฺวา สตฺตาหํ มหาสกฺการํ กตฺวา "ภนฺเต อหํ อิมสฺส กลฺยาณกมฺมสฺส นิสฺสนฺเทน ตุมฺหากํ สาสเน อยํ กุลปุตฺโต วิย อนาคเต เอกสฺส พุทฺธสฺส สาสเน สทฺธาปพฺพชิตานํ อคฺโค ภเวยฺยนฺ"ติ ปฏฺฐนํ อกาสิ. สตฺถา อนนฺตรายํ ทิสฺวา "ตฺวํ มหาราช อนาคเต โคตมพุทฺธสาสเน สทฺธาปพฺพชิตานํ อคฺโค ภวิสฺสสี"ติ พฺยากริตฺวา ปกฺกามิ. สกฺโก จ ๒- อตฺตโน เทวปุรเมว คโต.

เต อุโภปิ นิพฺพตฺตฏฺฐานโต จวิตฺวา เทวมนุสฺเสสุ สํสรนฺตา อเนกสหสฺสกปฺเป อติกฺกมึสุ. อิโต ปน ทฺวานวุติกปฺปมตฺถเก ปุสฺโส นาม พุทฺโธ โลเก อุทปาทิ. ตสฺส ปิตา มหินฺโท นาม ราชา อโหสิ, เวมาติกา ตโย กนิฏฺฐภาตโร. ราชา ทิวเส ๓- "มยฺหํเยว พุทฺโธ มยฺหํ ธมฺโม มยฺหํ สํโฆ"ติ มมายนฺโต สยเมว ทสพลํ นิพทฺธํ โภชนํ โภเชติ.

อถสฺส เอกทิวสํ ปจฺจนฺโต กุปิโต. ราชา ตโย ปุตฺเต อามนฺเตสิ ๔- "ตาตา ปจฺจนฺโต กุปิโต, ตุเมฺหหิ วา มยา วา คนฺตพฺพํ. ยทิ อหํ คจฺฉามิ, ตุเมฺหหิ อิมินา นิยาเมน ทสพโล ปริจริตพฺโพ"ติ. เต ตโยปิ เอกปฺปหาเรเนว อาหํสุ "ตาต ตุมฺหากํ คมนกิจฺจํ นตฺถิ, มยํ โจเร วิธมิสฺสามา"ติ ปิตรํ วนฺทิตฺวา ปจฺจนฺตํ คนฺตฺวา โจเร วิธมิตฺวา วิชิตสงฺคามา หุตฺวา นิวตฺตึสุ. เต อนฺตรามคฺเค ปาทมูลเกหิ สทฺธึ มนฺตยึสุ "ตาตา อมฺหากํ อาคตกฺขเณเยว ปิตา วรํ ทสฺสติ, กตรํ วรํ คณฺหามา"ติ. อยฺย ๕- ตุมฺหากํ ปิตุ อจฺจเยน ทุลฺลภํ นาม นตฺถิ, ตุมฺหากํ ปน เชฏฺฐภาติกํ ปุสฺสพุทฺธํ ปฏิชคฺคนวรํ คณฺหถา"ติ อาหํสุ. "กลฺยาณํ ตุเมฺหหิ

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๓๗๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๓”