ตสฺส ปญฺหากมฺเม อยมนุปุพฺพิกถา:- อยํปิ กิร ปทุมุตฺตรพุทฺธกาเล หํสวตีนคเร มหาโภคกุเล ปฏิสนฺธึ คณฺหิ ๒- ปุริมนเยเนว วิหารํ คนฺตฺวา ธมฺมํ สุณนฺโต สตฺถารํ เอกํ ภิกฺขุํ ปฏิภาณวนฺตานํ อคฺคฏฺฐาเน ฐเปนฺตํ ทิสฺวา สตฺถุ อธิการกมฺมํ กตฺวา "อหํปิ อนาคเต ปฏิภาณวนฺตานํ อคฺโค ภเวยฺยนฺ"ติ ปฏฺฐนํ กตฺวา สตฺถารา พฺยากโต ยาวชีวํ กุสลํ กตฺวา เทวมนุสฺเสสุ สํสรนฺโต อิมสฺมึ พุทฺธุปฺปาเท สาวตฺถิย พฺราหฺมณกุเล นิพฺพตฺติ. วงฺคีสมาณโวติสฺส นามํ อกํสุ. โส วยปฺปตฺโต ตโย เวเท อุคฺคณฺหนฺโต อาจริยํ อาราเธตฺวา ฉวิสีสมนฺตํ นาม สิกฺขิตฺวา ฉวสีสํ นเขน อาโกเฏตฺวา "อยํ สตฺโต อสุกโยนิยํ นาม นิพฺพตฺโต"ติ ชานาติ.

พฺราหฺมณา "อยํ อมฺหากํ ชีวิกานํ มคฺโค"ติ ญตฺวา วงฺคีสมาณวํ ปฏิจฺฉนฺนยาเน นิสีทาเปตฺวา คามนิคมราชธานิโย คนฺตฺวา ๓- นครทฺวาเร วา นิคมทฺวาเร

พฺราหฺมณา วงฺคีสมาณวํ อาทาย ยถารุจึ วิจริตฺวา ปุน สาวตฺถึ อาคมึสุ. วงฺคีโส เชตวนมหาวิหารสฺส อวิทูรฏฺฐาเน ฐิโต จินฺเตสิ "สมโณ โคตโม ปณฺฑิโตติ วทติ, กึ นุ โข ปน ๖- สพฺพกาลํ มยา อิเมสํเยว วจนํ กโรนฺเตน จริตุํ วฏฺฏติ, ปณฺฑิตานํปิ สนฺติกํ คนฺตุํ วฏฺฏตี"ติ. โส พฺราหฺมเณ อาห "ตุเมฺห คจฺฉถ, อหํ น พหุเกหิ สทฺธึ คนฺตฺวา สมณํ โคตมํ ปสฺสิสฺสามี"ติ. เต อาหํสุ "วงฺคีส มา เต รุจฺจิ สมณํ โคตมํ ปสฺสิตุํ. โย หิ นํ ปสฺสติ, ตํ โส มายาย อาวฏฺเฏตี"ติ. วงฺคีโส เตสํ กถํ อนาทยิตฺวา ๗- สตฺถุ สนฺติกํ คนฺตฺวา มธุรปฏิสณฺฐารํ กตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิ.

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๓๙๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๓”