@๓ ฉ.ม.,อิ. ปถวิฆุฏฺฐธมฺมกถิโกว ๔ ฉ.ม.,อิ. มิตฺตามจฺจญาติกุเลหิ

@๕ ฉ.ม.,อิ. สนฺติเก ๖ ฉ.ม. อารญฺญโก. เอวมุปริปิ ๗ ฉ.ม.,อิ. อาจิกฺขิตฺวา ภนฺเต"ติ วทนฺเต ปพฺพาเชติ. เต อตฺตโน พเลน ตํ ตํ ธุตงฺคํ อธิฏฺฐหนฺติ. เถโรปิ อตฺตโน ทสวสฺสิกกาเล ๑- วินยํ ปคุณํ กตฺวา สพฺเพว อุปสมฺปาเทสิ. เอวํ อุปสมฺปนฺนาวสฺส ๒- ปญฺจสตมตฺตา ภิกฺขู ปริวารา อเหสุํ.

ตสฺมึ สมเย สตฺถา เชตวนมหาวิหาเร วสนฺโต "อิจฺฉามหํ ภิกฺขเว อฑฺฒมาสํ ปฏิสลฺลียิตุนฺ"ติ ภิกฺขุสํฆสฺส อาโรเจตฺวา เอกวิหารี โหติ. ภิกฺขุสํโฆปิ "โย ภควนฺตํ ทสฺสนาย อุปสงฺกมติ, โส ปาจิตฺติยํ เทสาเปตพฺโพ"ติ ๓- กติกํ อกาสิ. ตทา อุปเสนตฺเถโร "ภควนฺตํ ปสฺสิสฺสามี"ติ อตฺตโน ปริสาย สทฺธึ เชตวนํ คนฺตฺวา สตฺถารํ อุปสงฺกมิตฺวา อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิ. สตฺถา กถาสมุฏฺฐาปนตฺถํ อญฺญตรํ เถรสฺส สทฺธิวิหาริกํ อามนฺเตสิ "มนาปานิ เต ภิกฺขุ ปํสุกูลานี"ติ. "น โข เม ภนฺเต มนาปานิ ปํสุกูลานี"ติ วตฺวา สตฺถุ อุปชฺฌายคารเวน ๔- ปํสุกูลิกภาวํ อาโรเจสิ. อิมสฺมึ ฐาเน สตฺถา "สาธุ สาธุ อุปเสนา"ติ เถรสฺส สาธุการํ ทตฺวา อเนกปริยาเยน คุณกถํ กเถสิ. อยเมตฺถ สงฺเขโป, วิตฺถารโต ปน อิทํ วตฺถุ ปาลิยํ อาคตเมว. อถ สตฺถา อปรภาเค อริยคณมชฺเฌ นิสินฺโน อิมสฺมึ สาสเน เถรํ สมนฺตปาสาทิกานํ อคฺคฏฺฐาเน ฐเปสีติ.

ทพฺพตฺเถรวตฺถุ

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๓๙๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๓”