สา ภิกฺขุนี สุวณฺณพิมฺพสทิสํ ปุตฺตํ วิชายิ. ตํ คเหตฺวา ราชา ปเสนทิโกสโล โปสาเปสิ, กสฺสโปติ จสฺส นามํ กตฺวา อปรภาเค อลงฺกริตฺวา สตฺถุ สนฺติกํ เนตฺวา ปพฺพาเชสิ. กุมารกาเล ปพฺพชิตตฺตา ปน ภควตา "กสฺสปํ ปกฺโกสถ, อิทํ ผลํ วา ขาทนียํ วา กสฺสปสฺส เทถา"ติ วุตฺเต "กตรสฺส กสฺสปสฺส ภนฺเตติ. ๑- กุมารกสฺสปสฺสา"ติ เอวํ คหิตนามตฺตา ตโต ปฏฺฐาย วุฑฺฒกาเลปิ กุมารกสฺสโปเตฺวว วุจฺจติ. อปิจ รญฺโญ โปสาวนิกปุตฺตตฺตาปิ กุมารกสฺสโปติ ตํ สญฺชานึสุ.

โส ปพฺพชิตกาลโต ปฏฺฐาย วิปสฺสนาย เจว กมฺมํ กโรติ, พุทฺธวจนญฺจ อุคฺคณฺหาติ. ๒- อถ โส เตน สทฺธึ ปพฺพตมตฺถเก สมณธมฺมํ กตฺวา อนาคามิผลํ ปตฺวา สุทฺธาวาเส นิพฺพตฺโต มหาพฺรหฺมา ตสฺมึ สมเย อาวชฺเชนฺโต กุมารกสฺสปํ ทิสฺวา "สหายโก เม วิปสฺสนาย กิลมติ, คนฺตฺวา ตสฺส วิปสฺสนามุขํ ๓- ทสฺเสตฺวา มคฺคผลปตฺติยา ๔- อุปายํ กริสฺสามี"ติ พฺรหฺมโลเก ฐิโตว ปญฺจทส ปเญฺห อภิสงฺขริตฺวา รตฺติภาคสมนนฺตเร กุมารกสฺสปตฺเถรสฺส นิวาสนฏฺฐาเน ๕- ปาตุรโหสิ. เถโร อาโลกํ ทิสฺวา "โก เอตฺถา"ติ อาห. "อหํ ปุพฺเพ ตยา สทฺธึ สมณธมฺมํ กตฺวา อนาคามิผลํ ปตฺวา สุทฺธาวาเส นิพฺพตฺตพฺรหฺมา"ติ อาห. เกน กมฺเมน อาคตตฺถาติ. มหาพฺรหฺมา อตฺตโน อาคตการณํ ทีเปตุํ เต ปเญฺห อาจิกฺขิตฺวา "ตฺวํ อิเม ปเญฺห อุคฺคณฺหิตฺวา อรุเณ อุฏฺฐิเต ตถาคตํ อุปสงฺกมิตฺวา วนฺทิตฺวา ปุจฺฉ, ฐเปตฺวา หิ ตถาคตํ อญฺโญ อิเม ปเญฺห กเถตุํ สมตฺโถ นาม นตฺถี"ติ วตฺวา พฺรหฺมโลกเมว คโต.

@๓ ฉ.ม.,อิ. วิปสฺสนาย นยมุขํ ๔ สี.,อิ. มคฺคผลุปฺปตฺติยา ๕ ฉ.ม.,อิ. วสนฏฺฐาเน

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๔๑๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๓”