@๓ ปาลิ. อทฺธานมคฺคปฏิปนฺโน, ขุ.อุ. ๒๕/๗๗/๒๒๖ ทฺวิธาปถสุตฺต ๔ สี. อุกฺกมฺม

@๕ ปาลิยํ อิเม ปาฐา โถกํ วิสทิสา, ขุ.อุ. ๒๕/๗๗/๒๒๖ "กิมิทํ ภิกฺขู"ติ จ วุตฺเต ตํ ปวุตฺตึ อาโรเจสิ. อถ นํ ภควา "มา จินฺตยิ ภิกฺขุ, เอตสฺส การณาเยว ตํ นิวารยิมฺหา"ติ วตฺวา สมสฺสาเสสิ.

เอกทา ปน ภควา เมฆิยตฺเถเรน สทฺธึ ปาจีนวํสมิคทาเย ๑- ชนฺตุคามํ อคมาสิ. ตตฺราปิ เมฆิโย ชนฺตุคาเม ปิณฺฑาย จริตฺวา นทีตีเร ปาสาทิกํ อมฺพวนํ ทิสฺวา "ภควา ตุมฺหากํ ปตฺตจีวรํ คณฺหถ, อหํ ตสฺมึ อมฺพวเน สมณธมฺมํ กโรมี"ติ วตฺวา ภควตา ติกฺขตฺตุํ นิวาริยมาโนปิ คนฺตฺวา อกุสลวิตกฺเกหิ อนฺวาวสนฺโต ๒- ปจฺจาคนฺตฺวา ตํ ปวุตฺตึ อาโรเจสิ. ตํปิ ภควา "อิมเมว เต การณํ สลฺลกฺเขตฺวา นิวารยิมฺหา"ติ วตฺวา อนุปุพฺเพน สาวตฺถึ อคมาสิ. ตตฺถ คนฺธกุฏิปริเวเณ ปญฺญตฺตปวรพุทฺธาสเน นิสินฺโน ภิกฺขุสํฆปริวุโต ภิกฺขู อามนฺเตสิ "ภิกฺขเว อิทานิมฺหา มหลฺลกา, ๓- `เอกจฺเจ ภิกฺขู อิมินา มคฺเคน คจฺฉามา'ติ วตฺวา ๔- เอกจฺเจ มยฺหํ ปตฺตจีวรํ ภูมิยํ นิกฺขิปนฺติ, มยฺหํ นิพทฺธุปฏฺฐากํ เอกํ ภิกฺขุํ ชานาถา"ติ. ภิกฺขูนํ ธมฺมสํเวโค อุทปาทิ. อถายสฺมา สาริปุตฺโต อุฏฺฐายาสนา ภควนฺตํ วนฺทิตฺวา "อหํ ภนฺเต ตุเมฺหเยว ปฏฺฐยมาโน สตสหสฺสกปฺปาธิกํ อสงฺเขฺยยฺยํ ปารมิโย ปูรยึ, นนุ มาทิโส มหาปญฺโญ อุปฏฺฐาโก นาม วฏฺฏติ, อหํ อุปฏฺฐหิสฺสามี"ติ อาห. ตํ ภควา "อลํ สาริปุตฺต ยสฺสํ ทิสายํ ตฺวํ วิหรสิ, อสุญฺญา เว สา ๕- ทิสา, ตว หิ โอวาโท พุทฺธานํ โอวาทสทิโส, น เม ตยา อุปฏฺฐากกิจฺจํ อตฺถี"ติ ปฏิกฺขิปิ. เอเตเนว อุปาเยน มหาโมคฺคลฺลานํ อาทึ กตฺวา อสีติมหาสาวกา อุฏฺฐหึสุ. เต สพฺเพ ภควา ปฏิกฺขิปิ.

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๔๒๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๔”