ตโต ปฏฺฐาย นนฺทตฺเถโร อจฺฉรานํ เหตุ รตฺติทิวสํ สมณธมฺมํ กโรติ.

@๔ ฉ.ม.,อิ. ปวิสติ ๕ ฉ.ม.,อิ. คจฺฉิสฺสามาติ ๖ สี. กณฺณนาสจฺฉินฺนา กาณมกฺกฏี

@๗ ฉ.ม.,อิ. วิสฺสตฺโถ ๘ ฉ.ม.,อิ. ปจฺจาคญฺฉิ สตฺถา ภิกฺขู อาณาเปสิ "ตุเมฺห นนฺทสฺส วสนฏฺฐาเน `เอโก กิร ภิกฺขุ ทสพลํ ปาฏิโภคํ กตฺวา อจฺฉรานํ เหตุ สมณธมฺมํ กโรตี'ติ ตตฺถ ตตฺถ กเถนฺตา วิจรถา"ติ. เต สตฺถุ วจนํ สมฺปฏิจฺฉิตฺวา "ภตโก กิรายสฺมา นนฺโท, อุปกีตโก กิรายสฺมา นนฺโท, อจฺฉรานํ เหตุ พฺรหฺมจริยํ จรติ, ภควา กิรสฺส ปาฏิโภโค ปญฺจนฺนํ อจฺฉราสตานํ ปฏิลาภาย กกุฏปาทานนฺ"ติ ๑- เต ทสฺสนสวนุปจาเร ฐตฺวา กเถนฺตา ๒- วิจรนฺติ. นนฺทตฺเถโร กถํ สุตฺวา "อิเม ภิกฺขู น อญฺญํ กเถนฺติ, มํ อารพฺภ กเถนฺติ, อยุตฺตํ มม กมฺมนฺ"ติ ปฏิสงฺขารํ ๓- อุปฺปาเทตฺวา วิปสฺสนํ วฑฺเฒตฺวา อรหตฺตํ ปาปุณิ. อถสฺส อรหตฺตปฺปตฺตกฺขเณเยว ๔- อญฺญตรา เทวตา ภควโต ตมตฺถํ อาโรเจสิ, สยํปิ ภควา อญฺญาสิเยว. ปุนทิวเส นนฺทตฺเถโร ภควนฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา เอวมาห "ยํ เม ภนฺเต ภควา ปาฏิโภโค ปญฺจนฺนํ อจฺฉราสตานํ ปฏิลาภาย กกุฏปาทานํ, มุญฺจามหํ ภนฺเต ภควนฺตํ เอตสฺมา ปฏิสฺสวา"ติ. เอวํ วตฺถุ ๕- สมุฏฺฐิตํ. สตฺถา อปรภาเค เชตวเน วิหรนฺโต เถรํ อินฺทฺริเยสุ คุตฺตทฺวารานํ อคฺคฏฺฐาเน ฐเปสีติ.

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๔๕๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๔”