สตฺถาปิ ตํทิวสํ ปจฺจูสสมเย มหากรุณาสมาปตฺติโต วุฏฺฐาย โลกํ โวโลเกนฺโต "อชฺช มหากปฺปิโน ติโยชนสติกํ รชฺชํ ปหาย อมจฺจสหสฺสปริวาโร มม สนฺติเก ปพฺพชิตุํ อาคจฺฉิสฺสตี"ติ ๘- ทิสฺวา "มยา เตสํ ปจฺจุคฺคมนํ กาตุํ ยุตฺตนฺ"ติ ปาโตว สรีรปฏิชคฺคนํ กตฺวา ภิกฺขุสํฆปริวาโร สาวตฺถิยํ ปิณฺฑาย จริตฺวา ปจฺฉาภตฺตํ ปิณฺฑปาตปฏิกฺกนฺโต สยเมว ปตฺตจีวรํ คเหตฺวา อากาเสน อุปฺปติตฺวา จนฺทภาคานทีตีเร เตสํ อุตฺตรณติตฺถานํ อภิมุขฏฺฐาเน มหานิโคฺรธรุกฺโข อตฺถิ, ตตฺถ ปลฺลงฺเกน นิสีทิตฺวา ปริมุขํ สตึ อุปฏฺฐเปตฺวา ฉพฺพณฺณพุทฺธรสฺมิโย วิสฺสชฺเชสิ. เต เตน

@ทเทยฺยุํ ๕ ฉ.ม. เอส ๖ ฉ.ม. เอกสฺส อสฺสสฺสาปิ ๗ ฉ.ม. นีลวาหินี

@๘ ฉ.ม. อาคจฺฉตีติ ติตฺเถน อุตฺตรนฺติ ๑- พุทฺธรสฺมิโย อิโต จิโต จ ธาวนฺติโย โอโลเกตฺวา ทสพลสฺส ปุณฺณจนฺทสสฺสิริกํ มุขํ ทิสฺวา "ยํ สตฺถารํ อุทฺทิสฺส มยํ ปพฺพชิตา, สตฺถา โน เอโส"ติ ๒- ทสฺสเนเนว นิฏฺฐํ คนฺตฺวา ทิฏฺฐฏฺฐานโต ปฏฺฐาย โอณมิตฺวา วนฺทมานา อาคมฺม สตฺถารํ วนฺทึสุ. ราชา สตฺถุ โคปฺผเกสุ คเหตฺวา สตฺถารํ วนฺทิตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิ สทฺธึ อมจฺจสหสฺเสน. สตฺถา เตสํ ธมฺมกถํ กเถสิ. เทสนาปริโยสาเน สพฺเพ อรหตฺเต ปติฏฺฐาย สตฺถารํ ปพฺพชฺชํ ยาจึสุ. สตฺถา "ปุพฺเพ อิเมหิ จีวรทานสฺส ทินฺนตฺตา อตฺตโน ปตฺตจีวรานิ คเหตฺวา อาคตา"ติ สุวณฺณวณฺณํ หตฺถํ ปสาเรตฺวา "เอถ ภิกฺขโว, สฺวากฺขาโต ธมฺโม, จรถ พฺรหฺมจริยํ สมฺมาทุกฺขสฺสนฺตกิริยายา"ติ อาห. สา จ เตสํ อายสฺมนฺตานํ ปพฺพชฺชา จ อุปสมฺปทา จ อโหสิ, วสฺสสติกตฺเถรา ๓- วิย สตฺถารํ ปริวารยึสุ.

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๔๕๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๔”