อถายํ เถโร "จณฺโฑ กิเรตฺถ นาคราชา"ติ สุตฺวา "อิมํ นาคราชานํ ทเมตฺวา นิพฺพิเสวนํ กตฺวา สตฺถุ วสนฏฺฐานํ ปฏิยาเทตุํ วฏฺฏตี"ติ นาคสฺส วสนฏฺฐานํ ปวิสิตฺวา ปลฺลงฺกํ อาภุชิตฺวา นิสีทิ. นาโค กุชฺฌิตฺวา "โก นามายํ มุณฺฑโก มยฺหํ วสนฏฺฐานํ ปวิสิตฺวา นิสินฺโน"ติ ธูมายติ, ๕- เถโร อุตฺตริตรํ ธูมายิ. นาโค ปชฺชลิ, เถโรปิ อุตฺตริตรํ ปชฺชลิตฺวา ตสฺส เตชํ ปริยาทิยิ. โส "มหนฺโต วตายํ ภิกฺขู"ติ เถรสฺส ปาทมูเล นิปชฺชิตฺวา ๖- "ภนฺเต ตุมฺหากํ สรณํ คจฺฉามี"ติ อาห. มยฺหํ สรณคมนกิจฺจํ นตฺถิ, ทสพลสฺส สรณํ คจฺฉาหีติ. ๗- โส "สาธู"ติ สรณํ คโต.

@๔ ฉ.ม. กโรนฺติ ๕ ฉ.ม. ธูปายิ. เอวมุปริปิ ๖ ฉ.ม. นิปติตฺวา ๗ ฉ.ม. คจฺฉาติ

๑- โส อคจฺฉิ ตํ สรณํ สพฺพญฺญุตญาณปวรสีสํ นิพฺพานารมฺมณปวรวิลสิตเกสํ จตุตฺถชฺฌานปวรนลาตํ วชิรสมาปตฺติญาณปวรอุณฺณาภาสํ นีลกสิณโสภาติกฺกนฺตปวร- ภมุยุคลํ ทิพฺพจกฺขุปญฺญาจกฺขุสมนฺตจกฺขุปวรจกฺขุทฺวยํ ทิพฺพโสตญาณปวรโสตทฺวยํ โคตฺรภูญาณปวรอุตุงฺคฆานํ มคฺคผลวิมุตฺติผลญาณปวรคณฺฑทฺวยํ โลกิยโลกุตฺตร- ญาณปวรโอฏฺฐทฺวยํ สตฺตตึสปวรโพธิปกฺขิยญาณปวรสุภทนฺตํ จตุมคฺคญาณปวรจตุทาฐํ จตุสจฺจญาณปวรชิวฺหํ อปฺปฏิหตญาณปวรหนุกํ อนุตฺตรวิโมกฺขาธิคมนญาณปวร- กณฺฐํ ติลกฺขณญาณปวรคิวราชิตํ จตุเวสารชฺชญาณปวรพาหุทฺวยํ ทสานุสฺสติ- ญาณปวรวฏฺฏงฺคุลิโสภํ สตฺตสมฺโพชฺฌงฺคปวรปีณอุรตลํ อาสยานุสยญาณปวรถนยุคลํ ทสพลญาณปวรมชฺฌิมงฺคํ ปฏิจฺจสมุปฺปาทญาณปวรนาภึ ปญฺจินฺทฺริยปญฺจพลปวรชงฺฆนํ จตุสมฺมปฺปธานปวรอุรุทฺวยํ ทสกุสลกมฺมปถปวรชงฺฆทฺวยํ จตุริทฺธิปาทปวรปาททฺวยํ สีลสมาธิปญฺญาปวรสงฺฆาฏึ หิโรตฺตปฺปวรปํสุกูลปฏิจฺฉาทจีวรํ อฏฺฐงฺคิก- มคฺคญาณปวรอนฺตรวาสกํ จตุสติปฏฺฐานปวรกายพนฺธนํ. พุทฺโธ อิติ วิภาวิโต ภควา สพฺพญฺญุตํปิ สีสํ คโต. ๑- อิโต ปฏฺฐาย น กญฺจิ วิเหเฐติ เทวํปิ สมฺมา วสฺสาเปติ, สสฺสานิ สมฺมา สมฺปชฺชนฺติ.