@๓ ขุ.ธ. ๒๕/๗๖/๓๐ ราธตฺเถรวตฺถุ ๔ ฉ.ม.,อิ. สตฺถลูขํ สุตฺตลูขํ รชนลูขนฺติ

@๕ ฉ.ม.,อิ. ธาเรสิ

ตสฺมึ กาเล กสฺสปทสพโล โลเก อุปฺปชฺชิ. กฏฺฐวาหนราชา "พุทฺโธ กิร โลเก อุปฺปนฺโน"ติ สุตฺวา ตํ ปกฺโกสาเปตฺวา อาห "ตาต พุทฺโธ กิร โลเก อุปฺปนฺโน, อิมญฺจ ปจฺจนฺตนครํ เอกปฺปหาเรเนว อุโภหิ อเมฺหหิ ตุจฺฉกํ กาตุํ น สกฺกา, ตฺวํ ตาว มชฺฌิมเทสํ คนฺตฺวา พุทฺธสฺส อุปฺปนฺนภาวํ ญตฺวา ทสพลํ คเหตฺวา ๑- อิมํ นครํ อาเนหี"ติ ปุริสสหสฺเสน สทฺธึ เปเสสิ. โส อนุปุพฺเพน สตฺถุ สนฺติกํ คนฺตฺวา ธมฺมกถํ สุตฺวา ปฏิลทฺธสทฺโธ ตตฺเถว ปพฺพชิตฺวา วีสติ วสฺสสหสฺสานิ สมณธมฺมํ อกาสิ. เตน สทฺธึ คตปุริสา ปน สพฺเพปิ นิวตฺติตฺวา ปุน รญฺโญ สนฺติกํ อาคตา.

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๔๗๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๔”