@เปเสสิ ตตฺรสฺส วสนฏฺฐานํ คนฺตฺวา ๑- เทถา"ติ. พาวริพฺราหฺมโณ ผาสุกฏฺฐานํ โอโลเกตุกาโม ๒- มชฺฌิมเทสโต ปฏิกฺกมฺม อสฺสกรญฺโญ จ มลรญฺโญ ๓- จ สีมนฺตเร โคธาวริตีเร อตฺตโน วสนฏฺฐานํ กาเรสิ.

อเถโก ปุริโส ชฏิลานํ ทสฺสนตฺถาย คโต เตสํ สนฺติเก ๔- ภูมิฏฺฐาเน เตหิ อนุญฺญาเต ๕- อตฺตโน วสนฏฺฐานํ อกาสิ. เตน กตํ ทิสฺวา อปรํ กุลสตํ เคหสตํ กาเรสิ. เต สพฺเพปิ สนฺนิปติตฺวา "มยํ อยฺยานํ สนฺติเก ภูมิภาเค วสนฺตา สุขํ วสิตุํ น สกฺโกม, กหาปณํ สุขสํวาสํ เต ทสฺสามา"ติ ๖- เอเกโก เอเกกํ กหาปณํ พาวริพฺราหฺมณสฺส วสนฏฺฐาเน ฐเปสิ. สพฺเพปิ อาคตกหาปณา ๗- สตสหสฺสมตฺตา อเหสุํ. พาวริพฺราหฺมโณ "กิมตฺถํ เอเต อาคตา"ติ อาห. สุขวาสนตฺถาย ๘- ภนฺเตติ. สจาหํ หิรญฺญสุวณฺเณน อตฺถิโก อสฺสํ, อหํ มหนฺตํ ธนราสึ ปหาย น ปพฺพเชยฺยํ. ตุมฺหากํ กหาปเณ คเหตฺวา คจฺฉถาติ. อเมฺหหิ อยฺยสฺส ปริจฺจตฺตํ ๙- น ปุน คณฺหาม, อนุสํวจฺฉรํ ปน เอเตเนว นิยาเมน อาหริสฺสาม, อิเม คเหตฺวา อยฺโย ทานํ เทตูติ. พฺราหฺมโณ อธิวาเสตฺวา กปณทฺธิกวณิพฺพกยาจกานํ ทานมุเข นิยฺยาเทติ. ๑๐- ตสฺส อปราปรํ ทายกภาโว สกลชมฺพูทีเป ปญฺญายิตฺถ.

ตโต กลิงฺครฏฺเฐ ทุนฺนวิตฺเถ ๑๑- นาม คาเม ชูชกพฺราหฺมณสฺส วํเส ชาตพฺราหฺมณสฺส พฺราหฺมณี อุฏฺฐาย สมุฏฺฐาย พฺราหฺมณํ โจเทติ "พาวรี กิร ทานํ เทติ, คนฺตฺวา ตโต หิรญฺญสุวณฺณํ อาหรา"ติ. โส ตาย โจทิยมาโน สณฺฐาเรตุํ ๑๒- อสกฺโกนฺโต พาวริสฺส สนฺติเก ๑๓- คจฺฉมาโน พาวริมฺหิ ภิยฺโย ๑๔- ทานํ ทตฺวา ปณฺณสาลํ ปวิสิตฺวา นิปชฺชิตฺวา ทานํ อนุสฺสรมาเน คโต. คนฺตฺวาว ๑๕- "ทานํ เม พฺราหฺมณ เทหิ, ทานํ เม พฺราหฺมณ เทหี"ติ อาห. อกาเล ตฺวํ พฺราหฺมณ อาคโต, สมฺปตฺตยาจกานํ เม ทินฺนํ, อิทานิ กหาปณา ๑๖- นตฺถีติ. น มยฺหํ พฺราหฺมณ

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๔๗๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๔”