อิตฺถีปิ ปณฺฑิตา โหติ ตตฺถ ตตฺถ วิจกฺขณา.

น โส ๑- สพฺเพสุ ฐาเนสุ ปุริโส โหติ ปณฺฑิโต

อิตฺถีปิ ปณฺฑิตา โหติ มุหุตฺตมปิ จินฺตเย"ติ. ๒-

ตโต ภทฺทา จินฺเตสิ "น สกฺกา มยา อิมินา นิยาเมน ปุน เคหํ คนฺตุํ, อิโต คนฺตฺวา เอกํ ปพฺพชฺชํ ปพฺพชิสฺสามี"ติ นิคณฺฐารามํ คนฺตฺวา นิคณฺเฐ ปพฺพชฺชํ ยาจิ. อถ นํ เต อาหํสุ "เกน นิยาเมน ปพฺพชฺชา โหตู"ติ. ยํ ตุมฺหากํ ปพฺพชฺชาย อุตฺตมํ, ตเทว กโรถาติ. เต "สาธู"ติ ตสฺสา ตาลฏฺฐินา เกเส ลุญฺจิตฺวา ปพฺพาเชสุํ. เกสา ปุน วฑฺฒนฺตาปิ ราสิวเสน กุณฺฑลาวตฺตา หุตฺวา วฑฺฒึสุ. สา เตเนว การเณน กุณฑลเกสา นาม ชาตา. สา อตฺตโน ปพฺพชิตฏฺฐาเน สพฺพํ สิปฺปํ อุคฺคณฺหิตฺวา ๓- "เตสํ อิโต อุตฺตรึ ๔- วิเสโส นตฺถี"ติ ญตฺวา คามนิคมราชธานิโย วิจรนฺตี ยตฺถ ยตฺถ ปณฺฑิตา อตฺถิ, ตตฺถ ตตฺถ คนฺตฺวา เตสํ ชานนสิปฺปํ สพฺพเมว อุคฺคณฺหาติ. อถสฺสา พหูสุ ฐาเนสุ สิกฺขิตภาเวน ปฏิวาทํ ทาตุํ สมตฺถา น โหนฺติ. สา อตฺตนา สทฺธึ กเถตุํ สมตฺถํ อทิสฺวา ยํ คามํ วา นิคมํ วา ปวิสติ, ตสฺส ทฺวาเร วาลุกราสึ กตฺวา ตตฺเถว ชมฺพูสาขํ ฐเปสิ. ๕- "โย มม วาทํ อาโรเปตุํ สกฺโกติ, โส อิมํ สาขํ มทฺทตู"ติ สมีเป ฐิตานํ ทารกานํ สญฺญํ เทติ. ตํ สตฺตาหํปิ มทฺทนฺตา น โหนฺติ. อถ นํ คเหตฺวา ปกฺกมติ.

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๕๒๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๕”