เอวญฺจ ปน วตฺวา สตฺถุ สนฺติกํ อคมาสิ. อถ นํ สตฺถา "ลทฺธา เต โคตมิ สิทฺธตฺถกา"ติ อาห. นตฺถิ ๕- เม ภนฺเต สิทฺธตฺถเกน กมฺมํ, ปติฏฺฐํ ปน เม ๖- เทถาติ อาห. อถสฺสา สตฺถา ธมฺมปเท อิมํ คาถมาห:-

"ตํ ปุตฺตปสุสมฺมตฺตํ พฺยาสตฺตมนสํ นรํ

สุตฺตํ คามํ มโหโฆว มจฺจุ อาทาย คจฺฉตี"ติ. ๗-

สา คาถาปริโยสาเน ยถาฐิตาว โสตาปตฺติผเล ปติฏฺฐาย ปพฺพชฺชํ ยาจิ, สตฺถา ปพฺพชฺชํ อนุชานาติ. ๘- สา ติกฺขตฺตุํ สตฺถารํ ปทกฺขิณํ กตฺวา วนฺทิตฺวา ภิกฺขุนีอุปสฺสยํ คนฺตฺวา ปพฺพชฺชญฺจ อุปสมฺปทญฺจ ลภิตฺวา ๙- นจิรสฺเสว โยนิโสมนสิกาเร กมฺมํ กโรนฺตี วิปสฺสนํ วฑฺเฒสิ. อถสฺสา สตฺถา อิมํ โอภาสคาถมาห:-

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๕๓๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๕”