@๓ สี.,อิ. วณิชฺชกมฺมํ ๔ ฉ.ม.,อิ. อยํ ปาโฐ น ทิสฺสติ ๕ ฉ.ม.,อิ. อาหาโร

@๖ ม. นิราหาเรน ๗ ฉ.ม. มคฺเคน ๘ ฉ.ม.,อิ. ทาเปตุํ อหํ ปน โว ปญฺจเม อตฺตภาเว ๑- มาตา อิมสฺมึ ฐาเน ภุมฺมเทวตา หุตฺวา นิพฺพตฺตา. เอส ทสพโล ราชายตนมูเล นิสินฺโน, ตสฺส ปฐมปิณฺฑปาตํ เทถา"ติ.

เต ตสฺสา กถํ สุตฺวา ตุฏฺฐมานสา หุตฺวา มนฺถญฺจ มธุปิณฺฑิกญฺจ สุวณฺณถาเลน อาทาย สตฺถุ สนฺติกํ คนฺตฺวา "อิมํ โภชนํ ปฏิคฺคณฺหถ ภนฺเต"ติ อาหํสุ. สตฺถา อตีตพุทฺธานํ อาจิณฺณํ โอโลเกสิ, อถสฺส จตฺตาโร มหาราชาโน เสลมเย จตฺตาโร ปตฺเต อุปนาเมสุํ. สตฺถา "เตสํ มหปฺผลํ โหตู"ติ จตฺตาโรปิ ปตฺเต "เอโกว ปตฺโต โหตู"ติ อธิฏฺฐาสิ. ตสฺมึ ขเณ เต วาณิชา ตถาคตสฺส ปตฺเต มนฺถญฺจ มธุปิณฺฑิกญฺจ ปติฏฺฐเปตฺวา ปริภุตฺตกาเล อุทกํ ทตฺวา ภตฺตกิจฺจปริโยสาเน สตฺถารํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทึสุ. อถ เนสํ สตฺถา ธมฺมํ เทเสสิ, เทสนาปริโยสาเน เทฺวปิ ชนา เทฺววาจิเก สรเณ ปติฏฺฐาย สตฺถารํ อภิวาเทตฺวา อตฺตโน นครํ คนฺตุกามา "ภนฺเต อมฺหากํ ปริจรณเจติยํ เทถา"ติ อาหํสุ. ๒- สตฺถา ทกฺขิณหตฺเถน สีสํ ปรามสิตฺวา ปริมชฺชิตฺวา ๓- ทฺวินฺนํปิ ชนานํ อฏฺฐ เกสธาตุโย ๔- อทาสิ. เต อุโภปิ ชนา ธาตุโย ๕- สุวณฺณสมุคฺเค ๖- ฐเปตฺวา อตฺตโน นครํ เนตฺวา อสิตญฺชนนครทฺวาเร ชีวเกสธาตุโย เจติเย ๗- ปติฏฺฐเปสุํ. อุโปสถทิวเส ๘- เจติยโต นีลรสฺมิ นิคฺคจฺฉติ. ๙- เอวเมตํ วตฺถุ สมุฏฺฐิตํ. สตฺถา ปน อปรภาเค เชตวเน นิสีทิตฺวา อุปาสเก ปฏิปาฏิยา ฐานนฺตเรสุ ฐเปนฺโต อิเม เทฺว ชเน ปฐมํ สรณํ คจฺฉนฺตานํ อคฺคฏฺฐาเน ฐเปสีติ.

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๕๓๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๖”