สตฺถาปิ โข ตสฺส จิตฺตํ ญตฺวา ภิกฺขุสํฆปริวุโต นิเวสนทฺวาเรเยว ปาตุรโหสิ. โส "สตฺถา อาคโต"ติ สุตฺวา อติวิย อุสฺสาหชาโต ทสพลสฺส สนฺติกํ คนฺตฺวา ปญฺจปติฏฺฐิเตน วนฺทิตฺวา สตฺถุ ปตฺตํ ปฏิคฺคเหตฺวา ฆรํ ปเวเสตฺวา ปญฺญตฺตวร- พุทฺธาสเน สตฺถารํ, อวเสสอาสเนสุ จ ภิกฺขุสํฆํ นิสีทาเปตฺวา พุทฺธปฺปมุขํ ภิกฺขุสํฆํ นานคฺครเสหิ ปริวิสิตฺวา ภตฺตกิจฺจปริโยสาเน เอกมนฺตํ นิสีทิตฺวา เอวมาห "สมฺมุขา เมตํ ภนฺเต ภควโต สุตํ สมฺมุขา ปฏิคฺคหิตํ นาม `มนาปทายี ลภเต มนาปนฺ'ติ. ยํ ยํ ภนฺเต มยฺหํ มนาปํ, ตํ ตํ มยา พุทฺธปฺปมุขสฺส ภิกฺขุสํฆสฺส ทินฺนเมวา"ติ สตฺถารํ ปชานาเปตฺวา ตโต ปฏฺฐาย ยํ ยํ ตสฺส มนาปํ, ตํ ตํ พุทฺธปฺปมุขสฺส ภิกฺขุสํฆสฺส เทติ. ตํ ปน สพฺพํ ปญฺจกนิปาเต อุคฺคสุตฺเต ๑- วิตฺถารโต อาคมิสฺสตีติ. เอวเมตํ วตฺถุ สมุฏฺฐิตํ. สตฺถา อปรภาเค เชตวเน วิหรนฺโต ตํ อุปาสกํ มนาปทายกานํ อคฺคฏฺฐาเน ฐเปสีติ.

อุคฺคตคหปติวตฺถุ

[๒๕๔] สตฺตเม สํฆุปฏฺฐากานนฺติ ภิกฺขุสํฆสฺส อุปฏฺฐากานํ หตฺถิคามโก อุคฺคโต คหปติ อคฺโคติ ทสฺเสติ. โสปิ กิร ปทุมุตฺตรพุทฺธกาเล หํสวติยํ กุลเคเห นิพฺพตฺโต อปรภาเค สตฺถุ ธมฺมเทสนํ สุตฺวา สตฺถารํ เอกํ อุปาสกํ สํฆุปฏฺฐากานํ อคฺคฏฺฐาเน ฐเปนฺตํ ทิสฺวา อธิการกมฺมํ กตฺวา ตํ ฐานนฺตรํ ปฏฺเฐสิ. โส กปฺปสตสหสฺสํ เทวมนุสฺเสสุ สํสริตฺวา อิมสฺมึ พุทฺธุปฺปาเท หตฺถิคาเม เสฏฺฐิกุเล นิพฺพตฺติ, อุคฺคตกุมาโรติสฺส นามํ อกํสุ.

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๕๕๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๖”