อเถกทิวสํ ราชา ธนญฺชยเสฏฺฐิโน สาสนํ ปหิณิ "น สกฺกา เสฏฺฐินา ๔- จิรกาลํ อมฺหากํ ภรณโปสนํ กาตุํ, ทาริกาย คมนกาลํ ชานาตู"ติ. โสปิ รญฺโญ สาสนํ เปเสสิ "อิทาเนว วสฺสกาโล อาคโต, น สกฺกา จตุมาสํ วิจริตุํ, ตุมฺหากํ พลกายสฺส ยํ ยํ ลทฺธุํ วฏฺฏติ, สพฺพนฺตํ มม ภาโร. เกวลํ เทโว มยา เปสิตกาเล คจฺฉตู"ติ. ตโต ปฏฺฐาย สาเกตนครํ นิจฺจํ นกฺขตฺตคาโม วิย อโหสิ. เอวํ ตโย มาสา อติกฺกนฺตา. ธนญฺชยเสฏฺฐิโน ปน ธีตุยา มหาลตาปสาธนํ น ตาว นิฏฺฐํ คจฺฉติ. อถสฺส กมฺมนฺตาธิฏฺฐายกา อาคนฺตฺวา อาโรจยึสุ "เตสํ อสนฺตํ นาม นตฺถิ, พลกายสฺส ปน ปจนทารูนิ นปฺปโหนฺตี"ติ. คจฺฉถ ตาตา, หตฺถิสาลา อสฺสสาลา วิโยเชตฺวา ภตฺตํ ปจถาติ. เอวํ ปจนฺตานํปิ อฑฺฒมาโส อติกฺกนฺโต. ตโต ปุน อาโรจยึสุ "ทารูนิ สามิ นปฺปโหนฺตี"ติ. ตาตา อิมฺสมึ กาเล ทารูนิ ลทฺธุํ น สกฺกา, ทุสฺสโกฏฺฐาคารํ ปน วิวริตฺวา ถูเล ถูเล สาฏเก ๕- คเหตฺวา วฏฺฏิโย กตฺวา เตลจาฏิยํ เตเมตฺวา ภตฺตํ ปจถาติ. อิมินา นิยาเมน ปจนฺตานํ จตฺตาโร มาสา ปูรยึสุ.

@๔ ม. เสฏฺฐิ ๕ ฉ.ม. ถูลสาฏเก

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๕๖๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๗”