ตสฺมึ สมเย เอโก ปิณฺฑจาริโก เถโร ปิณฺฑาย จรนฺโต เสฏฺฐิสฺส ฆรทฺวารํ ปาปุณิ. วิสาขา ตํ ทิสฺวา "สสุรสฺส อาจิกฺขิตุํ น อยุตฺตนฺ"ติ ยถา โส เถรํ ปสฺสติ, เอวํ อปคนฺตฺวา อฏฺฐาสิ. โส ปน ทิสฺวาปิ อปสฺสนฺโต วิย หุตฺวา อโธมุโข ปายาสเมว ภุญฺชติ. วิสาขา "เถรํ ทิสฺวาปิ เม สสุโร สญฺญํ น กโรตี"ติ ญตฺวา เถรํ อุปสงฺกมิตฺวา "อติจฺฉถ ภนฺเต, มยฺหํ สสุโร ปุราณํ ขาทตี"ติ อาห. โส นิคณฺเฐหิ ตาว กถิตกาเล อธิวาเสสิ, "ปุราณํ ขาทตี"ติ วุตฺตกฺขเณเยว ปน หตฺถํ อปเนตฺวา "อิมํ ปายาสํ อิโต หรถ, เอตญฺจ อิมสฺมา เคหา นีหรถ. อยํ หิ มํ เอวรูเป มงฺคลเคเห อสุจิขาทกํ นาม กโรตี"ติ อาห. ตสฺมึ โข ปน นิเวสเน สพฺเพปิ ทาสกมฺมกราทโย วิสาขาย สนฺตกาว, น โกจิ นํ หตฺเถ วา ปาเท วา คณฺหิสฺสติ, มุเขน กเถตุํ สมตฺโถปิ นาม นตฺถิ. ตโต วิสาขา สสุรสฺส กถํ สุตฺวา อาห "ตาต น เอตฺตเกเนว การเณน มยํ นิกฺขมาม, นาหํ ตุเมฺหหิ อุทกติตฺถโต กุมฺภทาสิกา วิย อานีตา. ธรมานกมาตาปิตูนํ ธีตโร นาม น เอตฺตเกน นิกฺขมนฺติ, เอเตเนว จ เม การเณน ปิตา เม อิธาคมนทิวเส อฏฺฐ กุฏุมฺพิเก ปกฺโกสาเปตฺวา `สเจ มม ธีตรํ อุปาทาย โทโส อุปฺปชฺชติ, โสเธยฺยาถา'ติ วตฺวา เตสํ หตฺเถ มํ ฐเปสิ. เต ปกฺโกสาเปตฺวา มยฺหํ โทสาโทสํ โสธาเปถา"ติ อาห.

ตโต เสฏฺฐี "กลฺยาณํ เอสา กเถตี"ติ อฏฺฐ กุฏุมฺพิเก ปกฺโกสาเปตฺวา "อยํ ทาริกา สตฺตเม ทิวเส ปริปุณฺเณเยว ๑- มงฺคลเคเห นิสินฺนํ มํ `อสุจิขาทโก'ติ วทตี"ติ อาห. เอวํ กิร อมฺมาติ. "ตาตา มยฺหํ สสุโร อสุจึ ขาทิตุกาโม ภวิสฺสติ, อหํ ปน เอวํ กตฺวา น กเถมิ. เอกสฺมึ ปน ปิณฺฑปาติกตฺเถเร ฆรทฺวาเร ฐิเต

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๕๗๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๗”