"สุขํ นิปชฺชิตพฺพนฺ"ติ อิทํ สสฺสุสสุรสามิเกหิ ปุเรตรํ สยนํ อารุยฺห น นิปชฺชิตพฺพํ, เตสํ กาตพฺพยุตฺตกํ วตฺตปฏิวตฺตํ กตฺวา ปจฺฉา สยํ นิปชฺชิตุํ ยุตฺตนฺติ อิทํ สนฺธาย วุตฺตํ.

"อคฺคิ ปริจริตพฺโพ"ติ อิทํ ปน สสฺสุสสุรํปิ สามิกํปิ อคฺคิกฺขนฺธํ วิย อุรคราชานํ วิย จ กตฺวา ปสฺสิตุํ วฏฺฏตีติ อิทํ สนฺธาย วุตฺตนฺติ.

เอเต ตาว เอตฺตกา คุณา โหนฺตุ, อิมิสฺสา ปน ปิตา ๑- อนฺโตเทวตํ นมสฺสาเปติ, ๑- อิมสฺส โก อตฺโถติ. เอวํ กิร อมฺมาติ. อาม ตาตา, เอวํ ปิตรา ๒- อิทํ สนฺธาย วุตฺตํ ๓- "อมฺหากํ ปเวณิฆราวาสวสนกาลโต ๓- ปฏฺฐาย อตฺตโน ฆรทฺวารสมฺปตฺตํ ปพฺพชิตํ ทิสฺวา ยํ ฆเร ขาทนียํ โภชนียํ อตฺถิ, ตโต ปพฺพชิตานํ

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๕๗๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๗”