@๓ ฉ.ม.,อิ. มารณุปายํ ๔ ฉ.ม. วฏฺฏติ รหสฺเสนาติ ๕ สี.,ฉ.ม. ลญฺจํ

@๖ อิ. อสุกทิวสํ ๗ ม. อามํ. เอวมุปริปิ ๘ ฉ.ม. วเทหีติ อาห, อิ. วท

@๙ สี.,อิ.,ฉ.ม. คุฬกีฬํ ๑๐ ฉ.ม.,อิ. ตํ เม ปฏิชินิตฺวฺา เทหี"ติ อาห. โส "มยฺหํ อิทานิ โอกาโส นตฺถิ, ปิตา มํ อจฺจายิกกมฺเมน กุมฺภการสฺส สนฺติกํ ปหิณี"ติ อาห. อิตโร "อหํ ภาติก ๑- ตตฺถ คมิสฺสามิ, ตฺวํ มนุสฺเสหิ ๒- สทฺธึ กีฬิตฺวา มยฺหํ ลกฺขํ ปจฺจาหริตฺวา เทหี"ติ อาห. "เตนหิ คจฺฉา"ติ อตฺตโน กถิตสาสนํ ตสฺส กเถตฺวา ทารเกหิ สทฺธึ กีฬิ. โสปิ กุมาโร กุมฺภการสฺส สนฺติกํ คนฺตฺวา ตํ สาสนํ อาโรเจสิ. โส "สาธุ ตาต นิปฺผาเทสฺสามี"ติ ตํ กุมารํ คพฺภํ ปเวเสตฺวา ๓- ติขิณาย วาสิยา ขณฺฑาขณฺฑิกํ ฉินฺทิตฺวา ๔- จาฏิยํ ปกฺขิปิตฺวา จาฏิมุขํ ปิทหิตฺวา ภาชนนฺตเร ฐเปตฺวา อาวาปํ อาลิมฺเปสิ. โฆสกกุมาโร พหุํ ๕- ชินิตฺวา กนิฏฺฐสฺส อาคมนํ โอโลเกนฺโต นิสีทิ. โส ตํ จิรายมานํ ญตฺวา "กึ นุ โข ภวิสฺสตี"ติ ๖- กุมฺภการเคหสภาคํ ๗- คนฺตฺวา กตฺถจิ อทิสฺวา "เคหํ คโต ภวิสฺสตี"ติ นิวตฺติตฺวา เคหํ อคมาสิ.

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๕๘๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๗”