กุมาโร ปิตุ สรีรกิจฺจํ กตฺวา "ตุเมฺห มหาเสฏฺฐิสฺส มํ สกปุตฺโตติ ๔- วทถา"ติ ปาทมูลิกานํ ลญฺจํ อทาสิ. ตโต สตฺตเม ทิวเส ราชา "เสฏฺฐิฏฺฐานารหํ เอกํ ลทฺธุํ วฏฺฏตี"ติ "เสฏฺฐิสฺส สปุตฺตนิปฺปุตฺตภาวํ ชานาถา"ติ เปเสสิ. เสฏฺฐิปาทมูลิกา รญฺโญ เสฏฺฐิสฺส สปุตฺตภาวํ กถยึสุ. ราชา "สาธู"ติ สมฺปฏิจฺฉิตฺวา ตสฺส เสฏฺฐิฏฺฐานํ อทาสิ. โส โฆสกเสฏฺฐี นาม ชาโต. อถ นํ ภริยา อาห "อยฺยปุตฺต ตฺวํปิ อวชาโต, มยํปิ ทุคฺคตกุเล นิพฺพตฺตา. ปุพฺเพ กตกุสลวเสน ปน เอวรูปํ สมฺปตฺตึ ลภิมฺหา, อธุนาปิ กุสลํ กริสฺสามา"ติ. โส "สาธุ ภทฺเท"ติ สมฺปฏิจฺฉิตฺวา เทวสิกํ สหสฺสํ วิสฺสชฺเชตฺวา ทานํ ปฏฺฐเปสิ.

ตสฺมึ สมเย ตาสํ ทฺวินฺนํปิ ชนานํ ขุชฺชุตฺตรา ๕- เทวโลกโต จวิตฺวา โฆสกเสฏฺฐิสฺส เคเห ธาติยา กุจฺฉิสฺมึ ปฏิสนฺธึ คณฺหิ. สา ชาตกาเล ขุชฺชา อโหสีติ ขุชฺชุตฺตราเตฺววสฺสา นามํ อกํสุ. สามาวตีปิ เทวโลกโต จวิตฺวา ภทฺทวติยรฏฺเฐ ๖-

@๔ ม. ปุตฺโตติ ๕ สี.,อิ. อุตฺตรา ๖ ฉ.ม.,อิ. ภทฺทวติยรฏฺเฐ ภทฺทิยนคเร ภทฺทวติยเสฏฺฐิสฺส เคเห ปฏิสนฺธึ คณฺหิ, สามาติสฺสา นามํ อกํสุ. อปรภาเค ตสฺมึ นคเร ฉาตกภยํ อุปฺปชฺชิ, มนุสฺสา ฉาตกภยภีตา เยน วา เตน วา คจฺฉนฺติ. ตทา อยํ ภทฺทวติยเสฏฺฐี ภริยาย สทฺธึ มนฺเตติ ๑- "ภทฺเท อิมสฺส ๒- ฉาตกภยสฺส อนฺโต น ปญฺญายติ, โกสมฺพินคเร อมฺหากํ สหายกสฺส โฆสกเสฏฺฐิสฺส สนฺติกํ คจฺฉาม, น โส อเมฺห ทิสฺวา สมฺปมชฺชิสฺสตี"ติ. ตสฺส กิร โส เสฏฺฐี อทิฏฺฐสหายโก อโหสิ, ตสฺมา เอวมาห. โส เสสธนํ นิวตฺตาเปตฺวา ภริยญฺจ ธีตรญฺจ คณฺหิตฺวา โกสมฺพินครสฺส มคฺคํ ปฏิปชฺชิ. เต ตโยปิ อนฺตรามคฺเค มหาทุกฺขํ อนุภวนฺตา อนุปุพฺเพน โกสมฺพึ ปตฺวา เอกาย สาลาย นิวาสํ อกํสุ.

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๕๘๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๗”