สา อุฏฺฐาย สมุฏฺฐาย ทานคฺเค มหาสทฺทํ สุตฺวา "กสฺมา อยํ ตาต อุจฺจาสทฺทมหาสทฺโท"ติ อาห. อมฺม มหาชนสฺส อนฺตเร นาม อปฺปสทฺทํ กาตุํ น สกฺกาติ. อหเมตฺถ อุปายํ ชานามิ ตาตาติ. กึ กาตุํ วฏฺฏติ อมฺมาติ. สมนฺตา วตึ กตฺวา เทฺว ทฺวารานิ โยเชตฺวา อนฺโต ภาชนานิ ฐปาเปตฺวา เอเกน ทฺวาเรน ปวิสิตฺวา ภตฺตํ คณฺหิตฺวา เอเกน ทฺวาเรน นิกฺขมนํ กโรถ ตาตาติ. โส ๒- สาธุ อมฺมาติ, ปุนทิวสโต ปฏฺฐาย ตถา กาเรสิ. ตโต ปฏฺฐาย ทานคฺคํ วูปสมนํ ๓- วิย สนฺนิสินฺนสทฺทํ อโหสิ.

ตโต โฆสกเสฏฺฐี ปุพฺเพ ทานคฺคสฺมึ อุจฺจาสทฺทํ มหาสทฺทํ สุตฺวา ตทา ตํ อสุณนฺโต ทานกมฺมิกํ ปกฺโกสาเปตฺวา ปุจฺฉิ "ตฺวํ อชฺช ทาเปสี"ติ. ๔- ทินฺนํ อยฺยาติ. อถ กสฺมา ปุพฺเพ วิย ทานคฺเค สทฺโท น สุยฺยตีติ. อมฺม อยฺย เอกา เม ธีตา อตฺถิ, อหํ ตาย กถิตอุปาเย ฐตฺวา ทานคฺคํ นิสฺสทฺทมกาสินฺติ. ตว ธีตา นาม นตฺถิ, กุโต เต ธีตา ลทฺธาติ. โส วญฺเจตุํ อสกฺกุเณยฺยภาเวน เสฏฺฐิสฺส สพฺพํ ธีตุ อาคมนวิธานํ กเถสิ. กสฺมา ปน โภ ตฺวํ เอวรูปํ ภาริยํ กมฺมํ อกาสิ, ตฺวํ เอตฺตกํ อทฺธานํ มม ธีตรํ อตฺตโน สนฺติเก วสมานํ นาโรเจสิ, เวเคน ตํ อมฺหากํ เคเห ๕- อาณาเปหีติ. โส ตสฺส วจนํ สุตฺวา อกามโต ๖- อาณาเปสิ. ตโต ปฏฺฐาย เสฏฺฐี ตํ ธีตุฏฺฐาเน ฐเปตฺวา "ธีตุ สกฺการํ กโรมี"ติ อตฺตโน

@ฉ. ปทุมสฺสรํ ๔ ฉ.ม.,อิ. อชฺช ทานํ น ทาเปสีติ ๕ ฉ.ม.,อิ. เคหํ