@ปาโฐ น ทิสฺสติ ๑๔ ฉ.ม.,อิ. ตสิตา กิลนฺตา เอกํ มหนฺตํ วฏฺฏรุกฺขํ คนฺตฺวา ๑- ตตฺถ อธิวฏฺฐาย เทวตาย สนฺติกา สงฺคหํ ปจฺจาสึสนฺตา นิสีทึสุ. เทวตา สพฺพาลงฺการวิภูสิตํ หตฺถํ ปสาเรตฺวา เตสํ ปานียปานกาทีนิ ทตฺวา กิลมถํ ปฏิวโนเทสิ. เต ตาย อานุภาเวน วิมฺหิตา ปุจฺฉึสุ "กึ นุ โข เทวเต กมฺมํ กตฺวา ตยา อยํ สมฺปตฺติ ลทฺธา"ติ. เทวตา อาห:- โลเก พุทฺโธ นาม ภควา อุปฺปนฺโน, โส เอตรหิ สาวตฺถิยํ วิหรติ. อนาถปิณฺฑิโก คหปติ ตํ อุปฏฺฐหติ. โส อุโปสถทิวเส ๒- อตฺตโน ภตฺตเวตฺตนเมว ๓- ทตฺวา อุโปสถํ การาเปติ. ๔- อถาหํ เอกทิวสํ มชฺฌนฺติเก ปาตราสตฺถาย อุปคโต. ๕- กญฺจิ ภติกมฺมํ ๖- กโรนฺตํ อทิสฺวา ๗- "อชฺช มนุสฺสา กสฺมา กมฺมํ น กโรนฺตี"ติ ปุจฺฉึ. ตสฺส เม ตมตฺถํ ๘- อาโรเจสุํ. อถาหํ เอตทโวจํ "อิทานิ อุปฑฺฒทิวโส คโต, สกฺกา นุ โข อุปฑฺฒอุโปสถํ ๙- กาตุนฺ"ติ. ตโต เสฏฺฐิสฺส ปฏิเวเทตฺวา "สกฺกา กาตุนฺ"ติ อาหํสุ. ๑๐- สฺวาหํ อุปฑฺฒทิวสํ อุโปสถํ สมาทิยิตฺวา ตทเหว กาลํ กตฺวา อิมํ สมฺปตฺตึ ปฏิลภินฺติ.

อถ เต ตาปสา "พุทฺโธ กิร อุปฺปนฺโน"ติ สญฺชาตปีติปาโมชฺชา ตโต สาวตฺถึ คนฺตุกามา หุตฺวาปิ "พหุปการา โน อุปฏฺฐากเสฏฺฐิโน, เตสํปิ อิมมตฺถํ อาโรเจสฺสามา"ติ โกสมฺพึ คนฺตฺวา เสฏฺฐีหิ กตสกฺการพหุมานา "ตทเหว มยํ คจฺฉามา"ติ อาหํสุ. "กึ ภนฺเต ตุริตตฺถ, นนุ ตุเมฺห ปุพฺเพ จตฺตาโร ปญฺจ มาเส วสิตฺวา คจฺฉถา"ติ วุตฺตา ตมฺปวุตฺตึ อาโรเจสุํ. "เตนหิ ภนฺเต สพฺเพ ๑๑- คจฺฉามา"ติ จ วุตฺเต "คจฺฉาม มยํ, ตุเมฺห สณิกํ อาคจฺฉถา"ติ สาวตฺถึ คนฺตฺวา ภควโต สนฺติเก ปพฺพชิตฺวา อรหตฺตํ ปาปุณึสุ.

เตปิ เสฏฺฐิโน ปจฺฉา ๑๒- ปญฺจสตสกฏปริวารา ๑๓- สาวตฺถึ คนฺตฺวา เชตวนโต อวิทูรฏฺฐาเน ขนฺธาวารํ พนฺธิตฺวา สตฺถุ สนฺติกํ คนฺตฺวา ปญฺจปติฏฺฐิเตน วนฺทิตฺวา

เล่มที่ ๒๐ อังคุตตรนิกาย เอก-ทุก-ติกนิบาต๕๙๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “วรรคที่ ๗”